Kwartet 29: Filmkwartet 'Avant l'hiver'

Filmkwartet: 'Avant l'hiver'

Afgelopen zaterdag wist ik terug enkele letsers (Nadia, Maartje ofte Tine en Katrien DB) warm te maken voor een filmkwartet, in feite was het een kwintet, maar één deelneemster (Corinna) ging mee voor de fun omdat ze al twee kwartetten had gedaan. En ‘fun’ hebben we zeker gehad. Hoewel de film in de pers lovende kritieken krijgt, waren de meningen bij de letsers toch verdeeld. Niet iedereen vond het verhaal even geloofwaardig (hoewel we het er ook over eens waren dat de werkelijkheid vaak de fictie overtreft in onwaarschijnlijkheid). Avant l’Hiver is de nieuwste prent van Philippe Claudel met als hoodrolspelers Daniel Auteil, Kristin Scott Thomas, Richard Berry en Leiïa Bekhti. Iedereen was het er wel over eens dat dat allen keigoede acteurs zijn, zoals gewoonlijk in films waren de vrouwen heel mooi en de mannen wat minder, maar die moesten het dan weer van hun charmes hebben. De film was goed gemaakt, mooie fotografie en prachtige muziek (oa Me ciamo no Mimi uit La Bohème… of was het uit La Traviata ? ;-) )

Ik vond de volgende recensie van de film en zou het zelf niet beter kunnen vertellen :
Een overwerkte chirurg ondervindt na de ontmoeting met een mysterieuze vrouw dat zijn leven op routine en rede steunt. Wat volgt is geen klassieke midlife-crisis, maar een door onbestemde verlangens gestuurd zoeken naar een manier om het leven te voelen in plaats van het te overdenken. Protagonist Paul (Daniel Auteuil, wars van ijdelheid) vervreemdt langzaam van zijn omgeving, maar ook van zichzelf.

Schrijver en filmmaker Philippe Claudel beschrijft deze mannelijke (r)evolutie sierlijk en romanesk. Het overdachte scenario verweeft het drama mooi in dagelijkse gebeurtenissen, waarbij de onvoorspelbaarheid groot is maar elk voorval desondanks weinig verrast. De psychologische uitdieping vloeit ongemerkt voort uit schijnbaar banale taferelen.

Het is echter niet alleen de penopauze die de dienst uitmaakt. Ook de mensen rondom Paul blijken iets onder hun pantser zitten hebben. Ek personage wordt in een andere mate ontbloot. Kristin Scott Thomas verweert zich dapper tegen het wat stereotiepe gegeven van verveelde doktersvrouw die ontrouw vermoedt.

Een boeket rode rozen zorgt al snel voor een eerste weerhaakje in de plot, maar los daarvan voelt de film aanvankelijk wat mak en filmisch weinig markant aan. Avant L'Hiver blijkt je met zijn gestroomlijnde vertelling echter snel voor zich te winnen. De zoektocht van een wat verdwaasde zestiger naar een houvast in zijn leven en het daarbijhorend kijkje op het doen en laten van een gezin uit de hogere middenklasse, biedt verteerbaar maar in zekere zin toch urgent kijkvoer, in de traditie van een aantal grote Franse cineasten.

De indringendheid van zijn debuutfilm Il y a longtemps que je t'aime blijkt nogmaals moeilijk te evenaren, maar het is duidelijk dat Claudel wat te vertelllen heeft en dat wellicht nog enige tijd zal blijven hebben.

Door de verrassende ontknoping op het einde van de film bleven wij kwartetters wat verdwaasd achter in de cinemazaal. (foto 1 – P1010269).

Daarom werd besloten de film wat te herkauwen onder het nuttigen van een natje en een droogje, dat vonden we, na een gezellige wandeling door het centrum van Gent, in het reiscafé Mosquito Coast, alwaar de namen van de chocomelk wel héél exotisch klinken. (foto 2 P1010271).

Zoals dat gaat op café, werden behalve de film en de laatste letsnieuwtjes ook de grote dingen des levens besproken, daarmee was het plots wel heel laat geworden, en begonnen de oogleden zwaar te worden en werd al eens wat gegeeuwd. (foto 3 P1010273).

’t Was alweer een fijn kwartet, we hebben ervan genoten !

Conny

Kwartet 28: Designmuseum

Bezoek aan het designmuseum

Terwijl Gent rustig ontwaakt zoals een zondagochtend dat voorschrijft, zijn vier dames, Marleen, Corinna, Petra en Dorien, op weg naar een prachtig gebouw (in rococostijl, zo leerden we later) in het centrum van Gent: Het Design museum.

De meesten van ons waren al eens in het Design museum geweest, maar een tweede keer bleek absoluut niet overbodig, alleen al vanwege de grote en unieke collectie die het museum tentoonstelt. Al snel bleek dat er om 11u een gratis rondleiding in de vaste collectie werd gegeven.  Wat meer achtergrondinformatie van een kunstkenner van het huis leek ons geen slecht idee dus eensgezind beslisten we gebruik te maken van dat onverwachte aanbod. We beslisten om het eerste uur naar de twee tijdelijke tentoonstellingen te gaan kijken. De selectie van Lieven Daenens, vertrekkend directeur van het museum, kon ons het meeste bekoren en gaf ons een glimp van wat ons later nog te wachten stond op de andere verdiepingen. Na een snelle blik op de andere tentoonstelling, eentje over Italiaanse glaskunst, gingen we weer naar de inkom om onze gids te ontmoeten. 

Daar vernamen we ook dat de rondleiding  1,5 uur ging duren. Wij en nog twee Nederlanders begonnen vol goede moed aan een tocht doorheen de kunstgeschiedenis. Mevrouw de gids bleek een wandelende encyclopedie te zijn en loodste ons in een sneltempo doorheen kamers met allerlei voorwerpen uit neo-barok, rococo, classicisme, art nouveau en ten slotte art deco. Terwijl de twee Nederlands redelijk snel de benen namen, bleef de gids onze aandacht vasthouden, vaak met interactieve vraagjes á la ‘uit welke kunststroming denken jullie dat dit voorwerp komt?’. 

We voelden ons even weer alsof we op de schoolbanken zaten, weliswaar met een enthousiaste leerkracht voor ons. Het enthousiasme van de gids en onze kunstkennis stegen evenredig waardoor de rondleiding er uiteindelijk een van twee uur werd. Daardoor zat een cafébezoekje met ons vieren er niet meer in maar dat gaf niet.  

Een geslaagde introductie van een museum waarin je ongetwijfeld meer dan twee uurtjes kan rondwandelen!

Kwartet 27: Herfst-/winterwandeling

Herfst-/winterwandeling

Wandelend zij aan zij,en in een mum van tijd kwamen er nog meer letsers bij!
A lazy sunday afternoon in de ongerepte natuur van de Bourgoyen.

Gegrien,gestap ,gepraat,gelach..
En tussenin ieder voor zich in stilte ook  genieten van deze namiddag.

Kennismaken met nieuwe letsers.Elk met een eigen inbreng en eigen verhaal.
Samen wandelen,samen nagenieten temidden van een bosrijke natuur en open velden.
Daar waar vleermuizen des nachts huizen ,en overdag meermaals een ooievaar alle taferelen overschouwt.
Een paradijsje voor vogels en een memorabel moment van samenkomen in ontmoeting met letsers en jawel,andere mensen die na de wandeling nieuwsgierig waren van ons enthousiasme...Binnenkort dus misschien weer wat letsers erbij.
A lazy sunday afternoon !

Kwartet 26: Kletsavond met tapas

Kletsletsavond met tapas

Op zaterdagavond 7 december 2013 was het verzamelen geblazen om te kwartetten. Het werd uiteindelijk een octet : Amélie, Laurence, Sabine, Bruno, Pierre, Georges, Carl en Monique. Ieder had tapas mee. Met vijf zaten we aan de keurig gedekte tafel. Bruno liep van de ene naar de andere en tastte soms toe.

Amélie en Georges verkozen om in de tuin te blijven. Gastheer Carl bracht het ene lekkers na het andere aan. Tot we helemaal voldaan waren. En intussen vertelden we over onszelf, over huizen isoleren en vooral over eten en koken.

Piet, njam, Jeroen passeerden de revue. Bruno werd er moe van en ging wat gaan liggen.  Gastvrouw Laurence gaf om 22u30 aan dat de rest van het gezelschap nu ook moe mocht zijn. Vervuld van al het lekkers en de babbels stapten we op. Het was een warme, gezellige, smaakvolle kletsletsavond met tapas.

Kwartet 25: Vlaamse Gebarentaal

Initiatie VGT

De kwartet-uitnodiging van Deborah heeft Frieda, Adel, Ann en Eline nieuwsgierig gemaakt om meer te weten te komen over gebarentaal. Het feit dat we met 5 zijn, maakt het alleen maar gezelliger! We stellen onszelf voor en vliegen er in, hapje en drankje ontbreken natuurlijk niet. We gaan aan de slag met het vingeralfabet van de Vlaamse gebarentaal en doen een poging om onze eigen naam te spellen, moeilijker dan je zou verwachten. Naast gebarentaal hebben we ook veel bijgeleerd over glutenallergie. (Misschien komt er nog een kwartet van Ann met goeie tips, bv dat je het bier in stoverij kan vervangen door wijn en cola)

Wat we vanavond in ieder geval geleerd hebben over gebarentaal:
* Zeg doof en niet doofstom, dat is beledigend.
* Woorden waar geen teken voor is, zoals namen, worden gespeld dmv het vingeralfabet. Als een dove persoon je leert kennen, krijg je van hem of haar een gebaar dat bij je past, gebaseerd op je karakter of een fysiek kenmerk.
* De grammatica van gebarentaal is helemaal anders dan die van het Nederlands. Je zegt bijvoorbeeld niet "Wat is jouw beroep?" maar beeldt de woorden uit voor "werken", "van jou" en "wat?". Heel verwarrend allemaal.
* Mimiek is heel belangrijk!
* Als je in een station 2 of meerdere dove mensen ziet en het spoor wordt gewijzigd, ga dat dan zeker aan hen duidelijk maken, ze zullen je heel dankbaar zijn.
* Vlaamse gebarentaal is een erkende taal (sinds 2006).
* Gebarentaal is niet universeel, ieder land heeft zijn eigen gebarentaal. Iedere streek (zoals Brugge, Gent, Antwerpen) heeft ook zij eigen streekgebaren, zoals onze dialecten. Vlaanderen en Wallonië hebben ook elk hun eigen gebarentaal.
* Op deze website kan je alvast een digitaal gebarenwoordenboek vinden waar je veel gebaren (maar niet allemaal) kan terugvinden. http://gebaren.ugent.be

Groetjes,
Frieda, Adel, Ann, Eline en Deborah

Kwartet 23 en 24: Photoshop-initiatie

(27/11)Photoshop in een wondere wereld :

Op een druilerige zaterdagmiddag, trokken we met zijn drieën naar Leen. 
Julie, Katy en Winny reden gezamenlijk naar onze leermeesteres 'Photoshop voor 1 dag'.
Katy was op zoek naar een speld in een hooiberg. Julie kwam, uiteindelijk zonder pin, net op tijd en Winny vond na een kleine omweg de Queeste. 
                   
Leen verwelkomde ons van harte met een natje in een professionele omgeving. 
Drie Mac's en een projectiescherm waarop de ijverige leerlingen, de mysterieuze wegen van Photoshop konden volgen. 
Even later zaten we volop in Fantasia, met de gevleugelde woorden als 'Ondergrond, masker, kader, command-Z, command-S, command-C, command-V, fill, snijden, pixels, …'
Woorden werden echter omgezet in beelden en algauw kregen we elk een mooie nieuwjaarswens te pakken. 
Dit onder het waakzame oog van Leen, haar geduldige bijstand en het nodige gesukkel van haar discipelen.

Later op de avond reden we moe maar voldaan en met een hoofd vol nieuwigheden terug naar huis. 
In het duister wees een dame met handtas ons nog even de weg.
Photoshop in een wondere wereld! De mogelijkheden zijn eindeloos.

Bedankt Leen, bedankt Lets, dat we dit mochten meemaken.

(30/11)Kwartet Initiatie Photoshop  Ten huize van Leen Van den Abeele

Op woensdag 27 november hadden wij het genoegen te kunnen aanschuiven aan de computerdesk van Leen.
Na wat fileleed en een zoektocht in Evergem Elslo konden we starten. Leen is sedert jaar en dag gespecialiseerd in alles wat met grafisch werk te maken heeft, Photoshop, Indesign, tot fotografie in het algemeen. Getuige zijn de prachtige zelfgemaakte fotoreeksen die her en der haar gezellige woning sieren.
Elk gezeten voor een luxe formaat computerscherm, heeft Leen ons haarfijn uitgelegd hoe we aan een onpersoonlijke foto een eigen identiteit kunnen geven, Kerst- of Nieuwjaarsboodschap incluis (zie onze “werkstukjes”).
Leen toont voor, we hadden het maar na te doen… En na enkele pogingen begon het toch te dagen in de nacht. Hoewel slagzinnen als “m’n scherm is weg”, “hoe kom je daaraan?” “Waar staat dat in dat kotje?” “Mijn tekst plakt nie” nooit ver weg zijn natuurlijk. Maar als we ons ergens klem reden, was het in een handomdraai opgelost ; een aanrader zo’n privé initiatie ! 
Ons doel : sterren en sneeuwlandschappen knippen, pasten, toverstokken, pennen,  duizend bochten, kadertje errond, laagje hier, maskertje daar, lettertypke, en klaar was Kees.
Ofte Lieve, Steven, Ann en Leen.
Een avond met een hoge resolutie !

Kwartet 22: Tapaskwartet

Tapaskwartet

Iedereen had lekkere hapjes mee en voor we het weten, waren we een aantal uren aan het eten en keuvelen.Heel gezellig om op zo'n manier letsers te leren kennen.

Kwartet 21: Phuifkwartet

Phuifkwartet

Gelokt door een wervende mail van letsers Philippe en Lieve, trokken we op een zaterdagavond naar de phuif-zaal in de Meulesteedsesteenweg. Alleen Marc kwam op tijd voor de Bollywood-initiatie. Bij het zien van zoveel fysieke inspanning en concentratie om de choreografie van de lesgeefster te proberen volgen, wisten de andere drie niet meteen of ze t wel zo jammer vonden dat ze dit hadden gemist ;-)

Er was in de zaal al even veel plaats voor zitten en praten als voor dansen, dus - tegen een achtergrond van 'tijdloze dansmuziek' - bleven we hangen in de stoelen om uit te zoeken welk vlees we deze keer in de (letskwartet)kuip hadden.. 

Dat bleek een gevarieerde mix te zijn.. Letsers variërend van pas nieuw tot heel ancien.. Drie letsers uit de buurt van Gent, één uit het (in ieder geval) zielsverwante Sas van G.. Dat gaf een 'intercultureel' tintje aan het gesprek. Of hoe verschil tussen Nederlanders en Vlamingen voor grappige toestanden kan zorgen bij het letsen.. En hoe je de tafelgenoten snel kan choqueren door een beetje Hollands te 'lullen'.. 

Er bleken nog een aantal letsers in de zaal met wie ook werd kennisgemaakt of die mee aan tafel zaten.. 

De gesprekken kronkelden van letsen, naar werk, gezondheid, astrologie en nog veel verder en dieper.. Maar toen vond de verslaggeefster van dienst het niet meer tot haar taak behoren om dit allemaal met de kwartetbloglezers te delen.. 

Er werden nog een paar benen en armen losgegooid op de dansvloer, en toen was het al een andere dag, dus tijd om naar huis te gaan. 

Kwartet 20: Stop met klagen

Stop met klagen

Steven Vromman die stijlvol te water ging tijdens de Big Jump in Gent waagde op vrijdag 29 november een nieuwe sprong door zijn nieuwe voorstelling ‘stop met klagen’ uit te testen in herberg Macharius.

Lieve had het schitterend idee om een kwartet te vormen om naar dit optreden te gaan. Haar mail was pas in onze mailbox vrijdagmorgen en het lukte haar om ‘s avonds een kwartet in de hand te hebben: Lieve, Natasha, Hilde en Pierre. Daar we elkaar nog niet kenden besloten we om als (h)erkenningspunt de LETS-pin te dragen. Zo hebben we elkaar snel gevonden. En eigenlijk vormden wee en kwintet daar Steven ook Letser is. En hij droeg ook de pin !

De voorstelling was schitterend. Een aanrader mocht je ooit de kans hebben om het te beleven. Na afloop bleven we met ons viertjes nog lang kletsen over wie we zijn, wat we doen, wat letsen voor ons betekent. Het bleef echter niet beperkt tot ons viertjes. Steven deed zijn ronde en kwam ook aan onze tafel om even te toetsen wat we ervan vonden. Later op de avond toen de helft van ons groepje vertrokken was, schoof Pieter aan. Omdat hij mij (Pierre) van zien kende. Er ontstond een deskundig gesprek tussen Hilde en hem over passief bouwen, isolatie enz. Ik heb veel niet begrepen maar het is mooi hoe onbekenden zo elkaar ontmoeten. En Pieter overweegt om ook Letser te worden.

Een mooie afsluiter van onze kwartetavond.

Kwartet 19: Ijsschaatsenkwartet

Ons kwartet ijsschaatsen zit erop.

Het was een gezellige namiddag, morgen zullen de benen wat stram zijn maar dat nemen we erbij.Ingeborg had afgehaakt wegens niet in orde, maar Sergia (op de reservebank) heeft haar vervangenwaardoor het KWARTET definitief kon doorgaan met Griet en zoontje, Isabel, Sergia en mezelf(Marie-Paule)Na de eerste aarzelende stapjes op het ijs en in de buurt blijvend van de reling is het ons toch gelukter volluit voor te gaan.

Er zijn heel wat rondjes afgelegd, de één al wat zwieriger, sneller en ijsvastdan de andere.We zijn geëindigd met 1 deelnemer met omgeslagen voet (wegens valpartij) en 1 met een blein,maar dat heeft ons niet belet een achterafje te nemen en nog eens lekker te kletsen.Griet en zoontje hebben ons eerder verlaten want hadden nog een afspraak met de Sint.

Voor herhaling vatbaar.

Kwartet 18: Sauna Kwartet

Saunakwartet met z’n vijven - 29 november.

Op een miezerige zaterdagnamiddag spreken we om 14.30u af aan Aqua Azul in het Patershol. We dat zijn Hilde, Moniek, Riet, Brenda en Kaat.

Als de een na de ander toekomt, steeds de vraag: “ook van LETS?” en “heb jij je pin
op?” Enkele namen die we soms op de mailinglijst zien verschijnen krijgen plots een gezicht.
Terwijl we aan de balie staan te wachten en te kletsen, blijkt Evy, de gastvrouw van Aqua Azul óók een letser te zijn. Uiteraard was zij zeer blij letsers te mogen ontvangen. We kregen de sleutels van onze kastjes en net als we naar de kleedkamer vertrekken komen 2 mensen toe die... ook letsers blijken te zijn. De letswereld is klein en overal.

Gewapend met badjas en handdoeken gaan we ons verkleden. Het lijkt ons ook het ideale moment voor een shoot van de voeten die we voor de foto wel willen blootgeven. Als we weer beneden komen, krijgen we een rondleiding van Evy door het complex. We nemen een lekker warme douche en beginnen op e warmen in het voetenbad alvorens de warme sauna in te duiken. We genieten van afkoelen onder de koude douche, in het tuintje en in het dompelbad waar we ook wat kunnen babbelen waarbij we steeds erg ons best doen om het geluidsniveau te beperken. Dan vervolgen we onze weg naar een lekker warm bubbelbad.

Later besluiten we even te pauzeren en begeven we ons naar de gezellige
salon voor een verkwikkend hapje en drankje. Het ideale moment om onze
lets-avonturen en –ervaringen te delen. De een blijkt al langer en meer
ervaren te letsen dan de ander, er worden tips gedeeld en gelachen. We
vertrekken voor nog een rondje sauna en rond 18.30 besluiten we zo
stilaan af te ronden. Riet vertrekt iets eerder dan de anderen en wij gaan

nog even chilchatten bij nog een drankje. Een tijdje later gaat dit
geanimeerde damesclubje zich weer verkleden om huiswaarts te keren. Het
was een zeer geslaagd kwartet( kwintet) waar we met fijne mensen
kennismaakten en dat zeker voor herhaling vatbaar is! Wij willen alvast
meer van dat.

Verslagje: Kaat

Kwartet 17: Creatief Kwartet

Hier volgt een klein verslagje van een creatief kwartet:

We waren het er alle 4 over eens : wat kan men beter doen op een druilerige zondag dan creatief bezig te zijn ....  en dit met een potje koffie en een taartje.
Adelheid werkte verder aan haar prachtig  patch-work . Roos had haar schetsboek mee . Lieve haakte haar kerstwerk af. Ik bracht mijn breiwerk mee . Dank zij de tip van Lieve kon ik de top van mijn kous verder afwerken.Uiteraard hebben we ook flink gebabbeld en niet stil gezeten (Lieve) hierdoor kon Roos geen perfecte tekening maken en heeft Adelheid een lapke verkeerd genaaid. Ik moest me ook wel eens concentreren om geen steek te laten vallen . Een geslaagd kwartet voor herhaling vatbaar.
Nog één zaak moet ik melden : de kous is af .

Kwartet 16: Manillen

Kwartet Manillen door en bij Ella op woensdag...

Het was voor ons allevier al lang geleden. De ene dacht met plezier terug aan de kaartavonden met opa, bij anderen was het van in het middelbaar geleden dat er nog gemanild werd. Twee van de vier hebben nog in de klas tijdens de les gekaart. Toeval of was dat een vaak voorkomend fenomeen, dat kaarten in de klas?

Na een korte kennismaking (ah, jij bent die van de vuilzak... tja, lijkt me toch enkel mogelijkbinnen Lets om op die manier 'herkend' te worden), iets te drinken te kiezen en even kijken of wenog wel wisten hoe het ook alweer moest, begonnen we er snel aan. Er werd gezucht, ernstiggekeken, geblazen, geschrokken als de partner onverwacht risico nam, troef gekozen, gelachen,gegrapt, geprobeerd te onthouden welke kaarten al gespeeld waren (lijkt me oefening voor nodig,want lukte niet echt), geteld, gewonnen, verloren, gesmuld (toen Ella tussendoor met eenkommetje groentjes met sausje afkwam), nog wat meer verloren en gewonnen, zonder troefgespeeld, Wikipedia geraadpleegd toen de meningen verdeeld waren over een regel, genoten, eengrote slag geslagen en toen hadden Ella en Kristin meer dan 101 punten.

Nog een rondje zat er nietmeer in omdat het al bijna halftien was maar stoppen was ook niet leuk, dus nog eventjes verdergespeeld tot er eentje écht te moe werd en we er een punt hebben achter gezet.

Kwartet 14 en 15: Spaghetti en Spelletjes

Wat is er leuker dan een Lets – kwartet ?
Twee Lets kwartetten  natuurlijk.
Met achten aan de tafel, dubbel gezellig !

Hoewel het ook een klein wonder mag heten dat we er alle acht geraakt zijn.
Want de straat van Lut , onze gastvrouw, heeft wel een zeer specifiek nummersysteem.
Het begint normaal , rechts de even nummers en links de oneven nummers.
En zo tot het einde van de straat, nr. 109. Een klein probleem , Lut woont op 133.
Een stuk van de straat die verdwenen is ?

Maar neen, met op de passen terug te keren,
Blijkt dat op het pleintje de oneven nummers ook naar rechts zijn gesprongen,
En daar is de mysterieuze nr. 133 .
En het kaartje “Letsen” in de struik,  met het fietslichtje erbij aan de ingang laat weten dat je goed zit.

De eerste activiteit , dampende spaghetti.
Kamut en veel groentjes.  Een glaasje erbij.
Een goed begin.

En dan de spelletjes.
In Pictionary , de party versie , komen onbekende talenten boven.
Creatief talent op overschot , die rake tekeningen ,
Of gewoon vlug zien van de oplossing ?
En dan   een spelletje  “Rummikub” , de afsluiter voor het slapen gaan.
Hoewel enkelen nog bleven nakaarten met een degelijke inwijding door Eric in “de voedselzandloper”

Een goed start van het week end voor  Marijke de Bal, Anne – Mie Clarysse , Els VH , Chris Van Holsbeke , Helga Duhou , Ellen lateur, Eric Robin en Wim Velghe.
En ja , de vrouwen waren in de meerderheid , wat had je gedacht

Kwartet 13: Bewegen op muziek

Ik kreeg een oproep tot kwartet in ’t vizier : ‘bewegen op muziek voor 45-plussers en beginners’, dat vond ik eerlijk gezegd niet zo aantrekkelijk klinken, ‘bewegen op muziek’ klinkt een beetje als ‘omdat we eigenlijk niet kunnen dansen’ en dan nog voor 45 ‘plussers’, hoewel ik daar al even boven zit, hou ik toch niet van watdanook ‘plus’, dat klinkt zo oud hé... 

Maar : het gebeuren bleek hier om mijn hoek plaats te vinden in het buurtcentrum van Ledeberg en het zou amper een halve euro kosten. Waarom niet dus…Toen ik in het buurtcentrum arriveerde, gewoontegetrouw een beetje te laat, waren de 45 plussers al deftig aan het rondhotsen. Nou, die bende bleek reuze mee te vallen : een bontgekleurd gezelschap niet-meer-zo-jonge dames : ik zag oa een Afrikaanse oma, een Latino mama en een Noordafrikaanse lesgeefster, maar de meest enthousiaste sportievelingen waren natuurlijk de letsdames : Marleen, Karin en Frieda. 

Ik smeet mij maar direct in het gewoel om na vijf minuten vast te stellen dat ik véél te dik gekleed was, want ‘bewegen’ bleek toch een understatement, er werd gedanst en gesprongen zonder verpozen en zoals ik nog niet veel min 45ers heb zien doen. De lesgeefster liet ons alle hoeken van de kamer zien, opgezweept door de meest uiteenlopende dansritmes. Ik zag af en toe een dame naar adem happen en even stiekem pauzeren (ik zeg geen namen ;-) ). Ik liet mij niet kennen, maar die milt begon toch lelijk op te spelen… Tussendoor kregen we ook nog een demonstratie Afro en Latino danspasjes.

Na 50 minuten schudden, draaien en zwieren met al onze onderdelen, was het tijd voor een stretching als afsluiter.Blijkt dat die ‘beweeglessen’ niet alleen in Ledeberg, maar wekelijks in alle Gentse wijken doorgaan en dat voor een halve ! euro maar. Doen dus ! (En voor de jongere letsers : de minimum leeftijd is 19).Na al die inspanningen en omdat we zoveel calorieën hadden verbrand, vonden wij dat we wel een kleine beloning hadden verdiend : bij een theetje en een homemade broodpudding werd nog wat nagepraat en werden de laatste letsroddels… geroddeld

Tot lets en tot op één van de Gentse beweeglessen,Conny

Deelnemers : Conny Van landschoot, Frieda Dossche, Karine Danneel en Marleen Eechaut

Kwartet 12: Airbrush-initiatie

Kwartet ‘Airbrush-initiatie’ bij Griet VdBossche

Maandag 25 november 2013

(Foto: v.l.n.r. Eric, Alain, Griet en Willem)

Om 15u belden Eric, Alain en Willem bij me aan, alle drie nieuwsgierig

naar wat airbrush te bieden heeft.

Geen van hen had deze decoratietechniek eerder gebruikt. Heerlijk!

Een uitleg over de twee merken airbrushpistolen waarmee ze zouden kennis

maken, was een must.

Persoonlijk heb ik jarenlang zeer graag gewerkt met Aztek.

De redenen zijn simpel: het pistool ligt gemakkelijk in de hand en vraagt

zeer weinig onderhoud. Na gebruik demonteert men simpelweg de spuitkop en legt men die in

een waterige substantie die de verf uiteindelijk wegwast (wel regelmatig schudden).

Maar: stoere airbrush-adepten houden niet zo van dit gebruiksvriendelijk apparaat.

Geef hen maar de slanke, gladde en schitterend ogende Evolution

(waarvan ik twee exemplaren heb) die zorgvuldig gedemonteerd moet

worden en qua onderhoud toch wel veel meer aandacht vraagt.

Nadien sloot ik de pistolen aan op een kleine compressor.

‘Wat maakt die weinig lawaai!’ merkte Willem verwonderd op.

Mijn compacte compressor op wieltjes is speciaal geconstrueerd voor airbrush en ook bedoeld

om probleemloos op verplaatsing te kunnen werken aan bijvoorbeeld een trompe l’oeuil (=

bedrieglijk natuurgetrouwe schildering).

Eric, Alain en Willem vonden het interessant beide soorten airbrushpistolen uit te proberen.

Ze kozen elk een verfkleur (ecoline leent zich wegens zijn consistentie heel goed voor een

eerste kennismaking met airbrush) en leerden met de pistolen werken door lijnen te trekken,

krullen te maken en hun eigen naam te schrijven.

Nadien experimenteerden ze met maskeerfolie (een uitgesneden cirkel) en met gescheurd

papier (om bergen in de mist te verbeelden).

Na een tijdje zei Willem beslist: ‘Ik ben verkocht voor airbrush!’

Hij bleek snel weg te zijn met de techniek, maakte mooie tekeningen en durfde al gauw zelf te

experimenteren met kleur en vorm.

Eric en Alain vonden de initiatie Airbrush een aangename ervaring en maakten op hun eigen

wijze ook knappe dingen.

Na amper drie uur airbrushen bleken de resultaten meer dan bevredigend. Daarnaast leerden

we weer eens wat andere sympathieke letsers kennen!

(Foto: resultaten Willem)

(Foto: resultaten Alain)

(Foto: resultaten Eric)

Griet Van den Bossche

Voor: Kwartet ‘Airbrush-initiatie’ 25 november 2013.

Kwartet 11: Gezondheidskwartet

Verslag Lets Kwartet, zondag 24 november 2013

bij Lieve Borgers (Drongen)

thema: gezondheid

1. Macrobiotiek, een gezonde levenshouding en voeding; door David.

David nam ons vandaag mee doorheen de wondere wereld van de macrobiotiek, een universele, intuïtieve zienswijze, die het leven vanuit zijn grootst mogelijke omvang benadert en zorgt voor evenwicht tussen lichaam en geest. Hij had het vooral over hoe je eenvoudig kan koken en leven in harmonie met de natuur.

2. Voetreflexologie, zuiveren en stimuleren van de vitale organen; door Lieve.

Lieve toonde ons aan de hand van een levend voorbeeld (David), waar zich de belangrijkste drukpunten op de voet precies bevinden, die levensbelangrijke processen in onze organen bevorderen en ons lichaam kunnen genezen.

3. Jiu Jitsu, een techniek om zich op een kalme en beheerste manier te verdedigen; door Wim.

Wim leerde ons een aantal verdedigingstechnieken uit de Japanse vechtkunst, Jiu Jitsu, aan die ons in staat stellen een fysieke aanval op een beslissende en daadkrachtige wijze af te slaan.

4. Psychotrope middelen, hoe de psychiatrie afwijkend gedrag bestempelt als ziekte; door Sil.

Sil vertelde ons een aantal schokkende waarheden uit het domein van de geestelijke gezondheidszorg, met name dat van de psychiatrie. In onze samenleving worden mensen tegen hun wil opgesloten in instellingen; niet omdat ze gestoord of ziek zouden zijn, maar omwille van hun - in de ogen van de samenleving - afwijkend gedrag.

Kwartet 10: Naaikwartet

Naaikwartet 25/11/2013

Toen Julie het naaikwartet lanceerde moest ik niet lang nadenken om me in te schrijven. Zo dachten Barbara en Danie er ook over, want het kwartet was snel gevormd.

Zondag 25/11 om 16u was het zover : ons Kwartet (Julie, Danie, Barbara en ik-Katty) was er klaar voor. Estelle,Julie’s bijna ‘volwassen’ dochter van 8, was ook van de partij. Ze had cupcakes voor ons gemaakt, zorgde voor de catering en was fotograaf van dienst. Kunnen we nog meer wensen ?

Julie, Danie en ik vonden het kwartet de uitgelezen moment om het naai- of breiproject dat vorige eeuw was opgestart verder af te werken. Barbara voelde zich geruggesteund door het kwartet en had de moed bij elkaar geraapt om eindelijk een rokje te maken uit een leuk naaiboek dat ze al een tijdje had liggen.

De twee uren waren zo om.  Alle vier een beetje dichter bij ons doel :
Estelle haar pop is af geraakt. De dochter van Barbara loopt binnenkort in een creatie van haar moeder. De trui van Danie is ook een beetje gegroeid en ik heb binnenkort warme sloefjes aan m’n voeten. Wat kan het leven toch mooi zijn…
We waren het er allemaal over eens dat we ook alleen thuis kunnen naaien, maar dat het toch stimulerender is om het in groep te doen.

Kortom : een superleuk en gezellig kwartet.

Wordt vast en zeker vervolgd.

Kwartet 9: 'Try-out Mich Walschaerts'

 'Try-out Mich Walschaerts'

Op vrijdagavond 22 november was het zover: We zouden met ons letskwartet naar de try-out gaan kijken van de nieuwe solo-voorstelling van Mich: 'Duizend man sterk' in Arca. Om zijn nieuwe materiaal uit te proberen, heet het, nou dan zijn wij wel graag het proefkonijn ;-)

En nu een concretevraag: hoe doen letsers dat als ze elkaar niet kennen en elkaar moeten vinden in de 'massa'? Zij maken een affiche, schrijven daar met dikke vette letters 'LETS' op en houden dat omhoog aan de toog. Dat was de afspraak. Maar toen ik Arca binnenwandelde met mijn affiche en mijn zoekende ogen, kreeg ik meteen oogcontact met twee letsers die al gezellig aan het kennismaken waren; ze hadden elkaar zo al gevonden (dat is wel iets bijzonders, het 'lets-oogcontact'). Toen waren we al met drie en binnen de kortste keren - ik kreeg een sms 'Ben onderweg' - was ons kwartet compleet. Voor elk van ons was het een bijzondere belevenis om met drie nieuwe mensen af te spreken. Daar zaten we, tot dan toe onbekenden, maar in een mum van tijd 'bijgepraat' zodat we toch al een en ander van elkaar wisten, zo ook onze activiteiten en ervaringen bij LETS...

Het werd kwart voor acht, tien voor acht... We waren allevier even benieuwd naar het nieuwe werk van die blonde helft van Kommilfoo. Samen met zijn broer gekend van hier in Gent tot ver buiten de grenzen, onze verwachtingen hooggespannen... Tegen 20 u stonden we dicht bij de deur zodat we de eerste keus hadden toen de deuren opengingen. Een luxe-situatie. Redelijk vooraan in het midden kozen we onze rood-fluwelen zeteltjes en hadden een prima zicht op het podium. Het genieten kon beginnen.

Mich Walschaerts vertelt, zingt, speelt, danst, schreeuwt, liegt, lult maar geeft vooral het beste van zichzelf: liedjes, verhalen, scenes,... onafgewerkt, nog ruw…om te voelen hoe het werkt. Mich speelt een voorstelling over zichzelf of over diegene die hij ook, of zelfs beter had kunnen zijn. Over waarom alles is zoals het is en dat het voor hetzelfde geld volledig anders had gekund. Mich Walschaerts, moederziel alleen, maar (bijna altijd) duizend man sterk.

En wij, wij voelen ons ook sterk, en we sterken zelfs nog een beetje aan na de voorstelling: drie theetjes met rode vruchten en een wijntje: de perfecte afsluiter van een mooie lets-avond.
Ann Coppens, Carine Van Eetvelde, Lieselotte De Vuyst en Els Bossuyt

Kwartet 8: MIAT-kwartet

MIAT-Kwartet

Wie waren aanwezig:

Isabelle Leus, Els Van Huynegem, Caroline Enis, Bea Trice Allaers, Carine Blondeel, Tine Germer, Sergia Meuleman, Lieve Kuypers en Wim Velgde, we waren dus met 9, maar blijkt dat Wim al een kwartet achter de rug had en deze namiddag nog een kwartet ging meedoen, dus leek het ons logisch om de dames in te delen in 2 kwartetten van 4 personen.

Zondagochtend 24/11 met z’n negenen voor de deuren van het MIAT, een uitstekend initiatief van Tine Germer. De 8 dames Isabelle, Els, Caroline, Bea, Carine, Tine, Sergia en Lieve en 1 heer Wim werden vakkundig ingewijd in de wereld van het weven waarbij spoelen, schachten, kammen en patronen schering en inslag waren. Carine, een voormalig lerares in weven legde eerst alle basisbegrippen en technieken uit op een weefgetouw en overliep dan de aparte weefkunstwerken. De tentoongestelde werken waren echt verbluffend knap, alle dames gingen van “ooh” en “aah” en besloten daarna een gezellig koffie-soep babbelronde te houden.

En toen …kwam Bouter de Letskabouter op de proppen of liever gezegd, hij werd gespot door de dames ergens ter hoogte van de liften, daar stond hij trots te glanzen tegen een witte muur. Iemand van de groep moet hem daar incognito hebben achtergelaten. Hij was namelijk al te lang blijven hangen bij deze dame, werd er geknuffeld, bewonderd en gekoesterd, maar een jaar lang op de vensterbank voorbijgangers observeren werd zelfs deze rustige dwerg teveel. Hij is stilletjes meegeglipt met een andere Gentse koeketiene. De vorige treurt in stilte, maar begrijpt het wel. Als jullie hem eens in huis krijgen bij een “Letsing”, vertroetel hem en vertel hem mooie verhalen.”

Kwartet 7: Vilt-kwartet

Kwartet ‘Vilten’ bij Tine Germer

Zaterdag 23 november 2013

(Foto: v.l.n.r. Katty, Tineke, Griet, Cindy en Tine Germer)

Om 14u verwachtte Tine ons voor een gezellig namiddagje ‘Vilten’.

Appelthee, koekjes en chocolade stonden klaar - en wij waren zelf helemaal vergeten

versnaperingen of een drankje mee te brengen…

Ik (Griet) was de enige die nog nooit met vilt had gewerkt.

De anderen hadden (minder of meer) ervaring met vilt.

Cindy zat zelfs apart om een meer ingewikkelde maar heel mooie lichtconstructie te maken

waarbij een ballon nuttig zou blijken.

Op tafel lagen twee voorbeelden van kleurige vilten bloemen.

Terwijl ze uitleg gaf over de vilttechniek (heet water + zeep, noppenplastiek en zeer veel

wrijven, kneden en rollen) toonde Tine (Germer) heel bedreven hoe ze met Australische

merinowol een schitterende witte bloem maakte.

Nadien mochten wij aan de slag.

Tineke besloot een zeephouder te maken.

‘Ik heb twee zoontjes (3,5 en 1,5 jaar oud) en die gaan het niet cool vinden als ik met een

bloem naar huis kom,’ grapte ze en ze koos voor wit en zeer contrasterend elektrisch blauw.

Katty had zelf strengen in verschillende kleuren geverfde wol meegebracht. Ze nam een

streng warm dieprood vermengd met vermiljoen en karmozijn.

Ik wilde - om de hoop op de lente levend te houden - liever gele krokustinten, doorspekt met

oranje en wat okerkleurige zijdedraadjes.

‘Hoe is het vilten eigenlijk ontstaan?’ vroeg ik Tine.

‘Het is een eeuwenoude techniek maar oorspronkelijk stopten de nomaden plukken

schapenwol in hun schoenen om het warm te hebben. Door te stappen en de vermenging van

mensenzweet met die wol ontstonden de eerste vilten sokken,’ vertelde ze.

Wel, daar kon ik me echt een en ander bij voorstellen, ook qua geurtjes!

Tineke kon (hard zwoegend) uit haar vilten lapje twee zeepdoosjes (met zeep van het merk

Chat!) knippen zodat ze bij thuiskomst haar twee zoontjes een cadeautje kon geven.

Katty en ik wreven, kneedden en rolden elk onze bloem en we waren tevreden met het

resultaat.

Cindy had nog een lange weg te gaan vooraleer ze resultaat zou hebben.

Tine stelde voor om nog een bloem (maar dan ingewikkelder en met meerdere laagjes) te

maken. Maar toen was het 16u en moest ik gaan.

Allemaal waren we het erover eens dat het organiseren van zo’n kwartet een goed idee is: op

sommige namen die via mails dagelijks voorbij vliegen kunnen we nu, na een genoeglijke

namiddag, een sympathiek gezicht plakken.

Griet Van den Bossche

Voor: Kwartet ‘Vilten’ 23 november 2013.

Kwartet 6: Ping-Pongkwartet

Pingpongkwartetten

Als recreatief pinpongliefhebber leek het me leuk een kwartetje tafeltennis te organiseren.Aangezien ik duidelijk niet de enige liefhebber ben, konden we in een mum van tijd twee kwartettensamenstellen.Het Gusb is de uitgelezen plaats om een balletje te slaan, maar dit was buiten de staat vanpinpongzaal gerekend.

Bij aankomst bleken we enkel de ‘cafétafel’ en de buiten de pinpongzaalopgestelde tafel te mogen gebruiken. Geen probleem, de zin om te spelen was zo sterk dat we onsniet lieten ontmoedigen en ons met de reeds aanwezige letsers op het spel stortten.Na een tijdje merkten we op dat er toch gespeeld werd in de zaal, dus we besloten ook die tafelste gebruiken, in de ijdele hoop dat het toch toegestaan was. Dit was een kleine inschattingsfout.Hoewel het niet regende, kregen we van de verbolgen loketmedewerker te horen dat de zaal nietmocht gebruikt worden als het regende.

Na wat heen en weer gepraat, besloten de medewerkersvan het Gusb hun communicatie met de verantwoordelijken te verfijnen en dan bleek er uiteindelijktoch gespeeld te mogen worden. De logica dat er wel mocht gespeeld worden als het niet regende,werd gelukkig gevolgd.Na deze kafkaiaanse onderbreking, konden we het weer naar hartenlust tegen elkaar opnemen envolop genieten van het spel. Iedereen stond tegenover iedereen, wat het extra interessant maakteen ons telkens weer van speelstijl deed veranderen.

Na anderhalf uur spelen gingen we nog iets drinken in het cafetaria, waar nog wat e-mailadressenuitgewisseld werden voor de onlangs, tijdens mijn vakantie, opgerichte tafeltennisletsgroep, eenwoord dat door Word op mijn pc niet aanvaard wordt, maar dat sinds ons kwartet een heus begrip isgeworden binnen de Lets-wereld.

Kwartet 5: Het Rabot-Kwartet

Vrijdag 22 november vond het Rabot-lets-kwartet plaats in de IJskelderstraat! Het doel was om de andere Letsers van het Rabot beter te leren kennen. Zo besloten we een gezelschapsspelletjesavond te spelen met Lisy, Jorn, Dorien en Steffi. Om 20h kwamen we samen in de gezellige woning van Lisy. 

Ieder had voor iets lekkers gezorgd om te sneukelen/drinken. Na een gezellige babbel en uitwisselen van onze Lets-ervaringen, kozen we unaniem voor het oldschool Rummikub! Eerst een oefenrondje voor de zelfzekerheid en toen gingen we ervoor: spelen voor Stropkes! 

Er werd onderhandeld, gewikt en gewogen: sowieso kreeg iedereen 15 stropkes, daarna zou de winnaar 10 stropkes(!) krijgen (hier ging Dorien met een voldane glimlach mee lopen), gevolgd door de 2^e plaats op het podium, die Lisy enthousiast besteeg. Zij nam met open armen 6 extra stropjes aan ter verdienste. De strijd ging nu nog tussen Steffi en Jorn. 

Na het pijnigen van hun hersenmassa en een tevergeefse poging tot competitiviteit, liep het Spel wat strop, waardoor de twee verliezers besloten de overige stropkes onder elkaar te verdelen. Een geslaagde avond!