kwartet 13: linux

Na het volgen van een workshop 'vervangXP', waarbij het
besturingssysteem Windows XP op de computer werd vervangen door een
linux-versie, kwamen 4 linuxgebruikers (Marie-Paule, Herman, Steven en
Koen) terug bij elkaar om hun eerste ervaringen uit te wisselen in een
linux-kwartet.
Het viel erg op hoe positief en enthousiast allen waren met hun nieuwe
besturingssysteem. Het overschakelen was erg vlot verlopen en iedereen
was er van overtuigd dat hun computer veel beter liep dan voorheen.
Natuurlijk waren er nog enkele opmerkingen en probleempjes die door
deskundige Koen zoveel als mogelijk werden opgelost. Zo kent linux
verrassend genoeg geen virusscanner of defragmenteerprogramma. Het is
eenvoudigweg niet nodig! Super toch. Verder hebben we nog wat tips
toegepast om het systeem wat beter in te stellen.
We waren zo geconcentreerd bezig dat we vergeten waren te melden dat we
na sluitingstijd van het cafe nog even zouden verder doen, met gevolg
dat we afloop van het kwartet opgesloten zaten. Gelukkig kwam een
toevallig voorbijganger ons ter hulp die even op de deurbel van de
bovenbuur kon drukken, zodat deze ons even later kon buiten laten.

Groeten van vier tevreden linuxgebruikers
Marie-Paule, Herman, Steven, Koen

Met dank aan Trafiek voor gebruik van de ruimte, internetverbinding en
projector.

kwartet 12: fruit – en kruidendranken

De oorsprong van dit kwartet ligt op een avond georganiseerd door velt damvallei . Velt gaf een demonstratie en proefavond over wat men kan doen met de vruchten en oogst uit eigen tuin . Op deze avond tref ik toevallig 3 andere letsers . Na heel wat proeven en smaken is aldus spontaan een kwartet geboren . Ieder van ons wou het  geproefde namaken ....

en waarom zouden we dat niet samen doen . Ter voorbereiding gaf ieder van ons aan wat men wou maken .

Mijn voorkeur ging naar een kruiden azijn , citroenolie en perenlikeur met rum . Sergia zag het zitten om haar tuinfruitlikeur na 1 jaar rijpen af te werken . Wine droogde de citronella voor de thee en maakte  een vlierbloesemsiroop  . Anne-Mie sloeg samen met Sergia de handen in elkaar om een munt-citroen-gembersiroop te maken .

We starten de avond met een zelfgemaakte mojito welke heerlijk smaakte .

De oliën en azijnen alsook de likeuren werden eerlijk verdeeld . Nu moeten we nog wachten maar binnen enkele weken kunnen we proeven en kunnen we de vis bakken in een citroen-olie , kunnen we de sla kruiden met een kruidenazijn...enz

 

Het was een geslaagde avond en daar drinken we op .......een bessenlikeurtje natuurlijk .

 

kwartet 11: wandeling Gontrode- Munkzwalm 29/5

Donderdag 29 mei, Hemelvaartsdag, 9u station Gent-Sint-Pieters: 
vier letsers ontmoeten elkaar in de inkomhal.  
Een stoptrein brengt ons even later naar Gontrode. 

We wandelen via Moortsele naar Munte, waar we hartelijk onthaald worden door 
Dirk van de Christophorusgemeenschap. In 'n gezellig cafeetje op het dorpsplein van Munte 
verorberen we onze picknick. De sfeer is goed en er wordt naar hartenlust gekeuveld. 

In de vroege namiddag vragen twee jongetjes of we hen willen helpen zoeken naar een koker 
van Geocatching. Monique en Marleen blijken hier heel goed in te zijn. Dolgelukkig tikken de 
jongetjes even later de coördinaten over van de locatie waar ze nog een tip zullen vinden om de
schat te vinden. 

Rond 15u gaan we op zoek naar 'n cafeetje. In Dikkelvenne zijn ze jammer genoeg allebei dicht, 
maar op het terras van de Yzerkotmolen in Munkzwalm genieten we rond 17u van n wafel, pannenkoek, mattentaart
of ijsje. Enkele kilometers verder komt het station van Munkzwalm, ons einddoel, in zicht. 
Na meer dan 22 km wandelen, nemen we moe maar tevreden de trein naar Gent.

kwartet 10: Buitenhuiswerken of niet

Een bijzonder kwartet op een bijzondere zondag :

25 mei, op de dag van dé verkiezing aller verkiezingen, hadden vier letsers, die niet moesten bijzitten, noch tellen, het ongewone idee te kwartetten  rond één van de belangrijkste thema’s in ons leven : buitenhuis werken of kiezen voor het omgekeerde. De weergoden waren ons gunstiggezind. We hadden  het geluk om op een onvergetelijke dag in een zonnige tuin te mogen kwartetten rond dit onderwerp, andere zorgen even vergetend...

Gastvrouw van dienst was letser Lut, die koffie , thee en fris water klaar had voor de dorstigen. Elke en Annemie hadden hetzelfde idee als Lut, namelijk om lekkere en gezonde aardbeitjes te delen met elkaar. Bovendien had Claudine een zéér lekkere en versgebakken appelcake bij, waar iedereen van gesmuld heeft.

Hier volgt het relaas van het gesprek en kan je lezen hoe deze letsers, met héél verschillende karakters, situaties en achtergronden deze kwestie en de discussie hierover  zelf ervaren hebben.

“Buitenhuiswerken of niet, het is een vraag die ik me nu niet kan stellen. Als gescheiden vrouw met twee studerende kinderen en een huis af te  betalen is thuisblijven nu geen optie. Toch wou ik graag aan dit kwartet meedoen, omdat ik me wel vertrouwd voel met dit thema.

Uit de discussie kwam naar voor, wat ik ook merk bij veel vrienden en collega’s: waar voltijds buitenhuiswerken voor de ene persoon vanzelfsprekend lijkt te zijn, blijkt het voor toch heel wat mensen te zwaar te zijn of te weinig voldoening te geven. Niet iedereen heeft evenveel energie of is even stressbestendig. In de meeste werksituaties wordt weinig rekening gehouden met gevoeligheid voor drukte, stress, lawaai. De tendens is dat er steeds meer opdrachten aan één werknemer gegeven worden, alles moet steeds sneller gaan, we moeten steeds meer ‘multitasken’. Dat is vaak heel moeilijk voor mensen die van nature liever rustig, maar zeer grondig de dingen aanpakken. Als zelfstandige iets ondernemen kan een oplossing zijn, maar niet voor iedereen.

De nood om genoeg tijd te kunnen besteden aan de opvoeding van jonge kinderen en de kostprijs van kinderopvang speelt ook vaak een rol. Waarom zou iemand tegen zijn/haar zin buitenhuis moeten werken,  als het inkomen voor een groot deel gaat naar de kosten voor kinderopvang ?

 Al of niet vooruitkijken, en rekening houden met pensioenopbouw, mogelijke echtscheiding of ziekte was een discussiepunt. Naargelang ieders eigen verhaal blijkt dat meer of minder mee te spelen.”

“Terwijl elk voor zich wel weet wat de beste keuze is, blijkt dat er toch een toenemende druk vanuit de maatschappij is om iedereen liefst voltijds aan het werk te krijgen. Ten gevolge daarvan voelen mensen die na rijp beraad willen kiezen voor thuisblijven zich vaak toch schuldig tegenover de maatschappij. Volgens mij is dat niet nodig, zeker niet als er geen beroep gedaan wordt op werkloosheidsuitkering of leefloon.

Een onderwerp dat achteraf gezien zwaarbeladen is!

Het was opvallend hoe vlug we veralgemenend denken, of in clichés durven te vervallen.

Of zoals iemand in de groep opmerkte: er wordt weinig rekening gehouden met de individuele talenten, kennis of gaven van werkende.

Op dezelfde manier wordt weinig rekening gehouden met de reden van de (al dan niet eigen) keuze om thuis te blijven (is het nu omwille van verlof zonder wedde, minder uren werken of volledig werkloos/ ziekteverlof,..)

'Werken' wordt gelinkt aan buitenshuis betaald werk uitvoeren, weinig aan thuiswerk, sociaal werk, kiezen voor het gezin..

Elke aanwezige had zijn, eigenlijk haar eigen verhaal, dat we moeilijk kwijt kunnen bij derden: de druk van de maatschappij weegt in alle beslissingen door.. Willens nillens blijven we vaak afhankelijk van het geld en de reactie van anderen, of ons eigen schuldgevoel naar collega's die soms onder zwaardere werkdruk komen door jouw afwezigheid..

Het was het topje van de ijsberg die besproken werd, waarvan ik:

-enerzijds "blij" was te weten te komen dat ook anderen over dezelfde zaken zich zorgen maken,

-anderzijds met een onvoldaan gevoel naar huis ging, omdat er nog zoveel over te delen/vertellen valt,

zo weinig concreet kan geholpen worden..

Op weg naar huis klonk "Under pressure" van Queen op de radio.. Toeval?”

“Een dikke 2 uren gedachten gewisseld omtrent “thuis blijven of opnieuw gaan werken”. Zeer interessant, beetje afgeweken van onderwerp. Er komt heel wat meer bij kijken dan je je voorstelt, en iedere situatie is uniek. Ik hoop alvast dat iedereen de juiste keuze kan maken , voor zichzelf, rekening houdend met de belangen van de rest van  het gezin. “

“Enkele  gedachten die me meest zijn bijgebleven van deze namiddag :

- een dag dat we niet minstens een uurtje voor /of met  elkaar (=gezinsleden) bezig geweest zijn, is een verloren dag

- we zijn vervangbaar

- mensen zijn verschillend qua talenten, energie, mogelijkheden,.....

- er wordt in het onderwijs véél te weinig positief gestimuleerd

- plan af en toe een ontspanningsmoment

- als je je hele leven mag bezighouden met wat je graag doet, ben je rijk betaald (willem vermandere) “

Aan te bevelen lectuur in de rand :

- Context en inetergeneratie  :  “Geven en nemen” , Ivan Boszormenyi - Nagy

- Transanktionele analyse, bijvoorbeeld : “Ik O.K., jij O.K.”, en “ Blijf O.K. van Harris

- “Mijn leven op stelten “, krista bracke

 

kwartet 9: Wandelen langs Gentbrugse meersen

Om Vier uur spraken we af aan Sporthal 'Driebeek' in Gentbrugge.

Met ons viertjes vertrokken wij te voet om de Groenpool Gentbrugse Meersen, een wandeling van 4,5km te gaan verkennen. Alhoewel de weerman die dag regen en onweer had voorspeld trokken we moedig (met paraplu) langs de waterrijke vlaktes, graslanden en bossen.

De wandelaars zijn: Sabine d'Angelo, Monique Boone, Greet Notebaert en Nadia Marin.

Bij de start volgden we het betonnen pad. We maakten al gauw een kleine afwijking van ons pad om een kijkje te nemen op het Gentbrugse volkstuinencomplex waar 123 moestuinen bewerk worden. De wereld is klein en letsland steeds groter waarmee ik wil zeggen dat we al gauw botsten op 2 andere letsers nabij de moestuinen. Bekend volk voor Sabine die beide letsers kende en steeds open is voor een klein babbeltje omdat verbondenheid toch belangrijk is!

Halfweg de wandeling passeerden we een wit monument. Monique wist te vertellen dat achter het monument een wenteltrap is. Een extraatje voor de conditie kon er steeds bij. De beloning gaf een uitzicht op de velden.

Omdat de Gentbrugse Meersen veel nieuw bos wil creëren. Is het geboortebos er één van waar kersverse ouders elk jaar verder aan kunnen planten.

Naar het einde van de wandeling toe passeerden we het Kasteel van Coninxdonk. In het kasteel kan je nog steeds terecht voor feestelijkheden en vergaderruimtes. Het domein maakt deel uit van de Gentbrugse meersen maar is toch privé eigendom. Dit domein van 6,6 ha is geklasseerd en het kasteel dateert van begin 14e eeuw en is omgeven door beschermde landerijen en dreven.

Tijdens het wandelen kwam de zon er mooi door. Het was een aangename wandeling met een ideale temperatuur en zonder regen. Met een tevreden gevoel namen we afscheid en keerden we huiswaarts.

kwartet 8: vilten

Een regenachtige maandagavond… geen nood, er staat een viltkwartet op het programma!

Dit kwartet werd georganiseerd door Tine Germer en ging bij haar thuis door. Dat was een goed idee, want Tine is professioneel viltster en heeft dus alle materiaal bij de hand.

Als ik (Lieve Jacob), net als de regen toeslaat, aankom, zitten Tine en Chris van Holsbeke al te wachten, even later arriveert de 4^de kwartetster, Conny van Landschoot.

Tine verwelkomt ons met een heerlijk gembertheetje, terwijl ze een aantal mogelijkheden toont en uitlegt. De keuze is: bloemen vilten, kralen of knopen. De mooie voorbeelden die Tine ons toont wakkeren ons enthousiasme nog aan!

In de veranda met uitzicht op de gezellige tuin staat de vilttafel, die hoger is dan een gewone tafel, zodanig dat we niet te veel gebogen staan tijdens het vilten.

Chris kiest voor kralen, Conny en ik gaan voor knopen, Tine maakt vilt met struktuur. Er is een grote voorraad viltwol beschikbaar, de grote keuze aan kleuren is inspirerend.

Eerst legt Tine aan Chris uit hoe ze te werk moet gaan om mooie bolletjes te vilten. Voor de knopen maken Conny en ik eerst een ‘worstje’ in wol. Onder de deskundige begeleiding van Tine leggen we laag na laag wol in verschillende kleuren op elkaar, besprenkelen met heet zeepwater en rollen dan die laagjes op tot een worstje, dat we heen en weer rollen op een vel bubbeltjesplastiek. Door de hitte van het water, de zeep en de wrijving gaan de laagjes wol aan elkaar klitten en vormen vilt.

Sneller gezegd dan gedaan hoor, het is een hele karwei! Maar wel heel leuk om doen! Rustgevend. En ondertussen een gezellig babbelltje 

De droogkast van Tine maakt het werk af. Het resultaat mag er zijn! De mooie kralen van Chris vragen om snel verwerkt te worden tot een halssnoer, de viltstruktuur is een klein kunstwerkje en de worstjes worden in ‘schellekes’ gesneden tot kleurrijke knopen.

Een klein evaluatietje en nog wat tips van Tine ronden het kwartet af en dan genieten we, bladerend in de mooie viltboeken van Tine, van nog een theetje, voor we weer de straat op gaan.

Een nuttige en fijne avond onder letsters, kortom, een geslaagd kwartet!

kwartet 7: Picknickkwartet 31/5

Om 13u30 rendez-vous in het Citadelpark voor een heerlijk gratis jazzconcert, waar niet zoveel mensen van op de hoogte waren want veel stoelen bleken er niet bezet. Wij besloten ons onder een boom in het gras te installeren, want picknicken doe je immers op de grond, nietwaar.

Marina had een waanzinnig lekkere fruitsalade mee, Inge kwam met een zelfgemaakte kruidendipsaus aanzetten, en Kenneth maakte dan weer de kindjes happy met een hele doos koekjes. Onze watermeloen en 'konijnechips' gingen er ook vlotjes in. 

Kenneth was trouwens het klimrek van dienst, de kids vonden het dolletjes om te stoeien en in de lucht getild te worden.

Rond 16u is ook Charline Sanders met haar dochtertje nog afgezakt om ons te vergezellen.

Verder: gemeenschappelijke hobby's besproken, reistips uitgewisseld, en getoast op Marina's nieuwe job!

Kortom, een geslaagd kwartet/kwintet ;-)

kwartet 6: kaartjes maken

Het was een droge dag. De temperatuur was heel goed te doen, dus we installeerden ons op Ann haar terras.

Gelukkig was haar tuintafel groot genoeg voor al onze materialen! Ann beschikte over een grote box met materiaal, Lieselotte had een goed gevulde kartonnen doos mee, zelf had ik een hobbytrolley en nog enkele bakjes mee maar Kelly sloeg de nagel op de kop met al haar materialen. Zij had zelf een Cuttlebug mee! Iedereen kon zich installeren… Iedereen keek met grote ogen naar elkaars materialen, … Onze namiddag kon starten!

Voor Lieselotte was het maken van kaarten iets nieuws. Iedereen leerde van elkaar. Het was een gezellige uitwisseling, een gezellige leerrijke middag.

Iedereen was tevreden over de middag. De resultaten mogen er zeker zijn!!

Voor herhaling vatbaar!

kwartet 5: Verstellen en vertellen

***** Inderdaad, vijf sterren voor dit deugddoend verstel-kwartet.
We werden super vriendelijk onthaald door onze gastvrouw Els,
met een lekkere soep (wist je dat het groene loof van bio-wortels
mee in de soep mag) . Katja zorgde voor het transport van de nieuwe
kringwinkel-stoelen. Lieve leerde ons dat verstelwerk ook mooi
kan zijn. Lucette weefde de gaten in kousen dicht.
Dankbaar, zo simpel kan het zijn: babbelen, repareren,inderdaad,
vijf sterren voor dit verstel-kwartet.

Lucette

kwartet 4: Victoria Deluxe

Shanna

Aan Dok Noord valt behoorlijk wat te ontdekken. Op nummer 4 gingen we met ons LETS-Kwartet naar een voorstelling van Victoria Deluxe.

Het was een overweldigende voorstelling, de sterke beelden, teksten en muziek zullen nog een tijdje blijven hangen.

Dankzij dit kwartet heb ik mijn eerste stapjes in de LETS-community kunnen zetten en een interessant stukje cultuur in Gent ontdekt, ik kijk al uit naar meer!

Daniëlle

Het was de eerste keer dat ik kennis maakte met Victoria Deluxe. Ik had er al veel goeds over gehoord, en ik ben niet teleurgesteld. Tijdens de voorstelling “@wBenjamin2014, of “Hoe het de wereld is vergaan sinds Walter Benjamin van ons is heengegaan”, kregen we een allegorische bespiegeling op onze hedendaagse maatschappij, met de focus op haar virtuele vlucht. De combinatie van beeldmateriaal, acteren en passende muziek door “Het Collectief” zorgde voor wervelde show; De boodschap kwam over “Wake up, en doe er wat aan!”

Het was leuk dit in gezelschap van drie (nu niet meer onbekende) medeletsers te mogen meemaken!

Annemie

Vanuit de stille maanden thuis wegens burn out waagde ik me aan dit theater-experiment. Tijdens het binnenkomen van het publiek in de zaal was er life klassieke kamermuziek. Ik dacht: dat zit hier goed, het wordt niet al te druk. Dan plots een geluiden-bombardement met muziek van Abba door de klassieke muziek heen, de scene vol met alle spelers en bovendien nog beelden op een groot scherm als achtergrond. Dat was even paniek, maar onmiddellijk daarna werd het allemaal heel aanstekelijk met een fitness-les, taalles, een facebook-discussie, computergames, the voice, awards aan de bedrijfswereld, enz.  Ik was overdonderd door de heel drukke combinatie van woord, beeld en geluid, maar ook zeer gecharmeerd door de aanstekelijke energie die de groep uitstraalde. Af en toe was er iets meer rust, met muziek gebracht door de uitstekende muzikanten van het Collectief gecombineerd met beelden. Ook werden her en der citaten van de filosoof Walter Benjamin ingebracht. Een vreemde potpourri, die toch wel een zeer geslaagde weerspiegeling is van onze drukke chaotische maatschappij. Als je bedenkt dat het allemaal niet professionele acteurs zijn, afkomstig uit totaal verschillende sociale klassen, dan is het ontroerend mooi om te zien hoe elke deelnemer hier het beste van zich zelf geeft en tegelijk helemaal opgaat in de groep. Het moet fantastisch geweest zijn om dit te kunnen meemaken !

kwartet 3: lazy sunday afternoon in de Bourgoyen

Wederom een ontmoeting met nieuwe letsers en tevens met vertrouwde gezichten.
Een zonnige namiddagwandeling met veel toeloop in de Bourgoyen. Vooral rondom de taverne is het op zulke warme lentedagen heerlijk vertoeven met een drankje en een gezellige babbel.
Wij letsers verkozen echter om vandaag de rust van de natuur op te zoeken.
Regelmatig eens uitrusten op een bankje met zicht op het meer .
Het kleurrijke pallet aanschouwend van de lentebloei,alsook van de zeldzame vogels die hier hun broedplaats vinden.
Kennis maken met elkaar en de stilte weten te waarderen voor wat ze is, luisterend naar de eigen wandelpassen en de natuurgeluiden rondom.
A lazy sunday afternoon!

kwartet 2: Ontspannen natuurwandeling in de Bourgoyen

Na een aantal dagen van warm en zonnig lenteweer vormden we woensdag een kwartet om met z'n vieren een ontspannen wandeling te maken in de Bourgoyen.
In tegenstelling tot het volgen van de wandelpaden ontdekten we bijna verborgen routes die ons leidden door het bosrijke natuurgebied. Mits wat fantasie waanden we ons meteen in de Ardennen.
Enkele voorbijgangers en joggers deelden mee in de geschenken van deze zuurstofrijke, pittoreske omgeving.
Grazende schaapjes aan de bermwand, uitgestrekte bloemenvelden die het meer omsingelden met een indrukwekkende gele kleur en geur.
Moeder Natuur prijkte in al haar glorie en wij mochten meegenieten! Voldaan en opgeladen met nieuwe energie arriveerden we na twee uren terug bij het beginpunt van afspraak.
Een deugddoende ontmoeting met nieuwe letsers temidden van een rijkelijk landschap.

kwartet 1: piknik met concert

Zon, muziek, lekkere hapjes en goed gezelschap.  Alle ingrediënten voor een perfect kwartet. Voor mij was het gezelschap totaal onbekend, ik had Anaïs, Lieve en Corinna nog niet ontmoet.  Het is leuk om een gezicht te plakken op die namen die in de Lets mail verschijnen. Algauw bleek dat we veel gemeen hadden.  Iedereen heeft een lekkere picnic bereidt met een overvol mooi buffet als gevolg.  Genieten van een concert in één van de historische sites van Gent met een kwartet Letsers, just a perfect day"

Verslag Kinderactiviteit

Begin april waren we toe aan onze derde "kindervoormiddag". Na een wandeling in de Bourgoyen en een knutselmoment met klei en zelfgemaakte plasticine, gingen we deze keer op verkenning in de nieuwe speeltuin van Rozenbroeken. Door omstandigheden kon mede-organisator Liesbet niet aanwezig zijn. En met haar blijkbaar nog veel andere letsers, want Nika en mama Katja waren alleen op hun verkenningstocht. 

Na drie kwartier spelen tussen de regendruppels door hielden we het voor bekeken. Nieuwkomer Bart ging ook nog komen met zijn twee schatten, maar blijkbaar was er iets tussen gekomen (dacht ik op dat moment). Maar toen we van de parking reden, kregen we een telefoontje van Bart "ik ben er!"... dus... rechtsomkeer maken en opnieuw op weg naar de speeltuin. Ah...ha! Drie spelende letsertjes nu!

Bart is nieuw binnen Lets, dit was zijn eerste Lets-aangelegenheid. Hij had een speeltuin vol letsertjes verwacht :-) Helaas zo ver zijn we nog niet. Ja, Liesbet en ik moeten het toegeven: we hebben nog niet veel reactie gekregen op dit initiatief. Maar we blijven volhouden!  Dus hierbij een warme oproep naar alle letsende mama's en papa's: wees erbij, elke eerste zondagvoormiddag van de maand. 

De vraag is waarom we zo weinig reactie krijgen. Hebben de ouders geen zin? De kinderen? Is zondagvoormiddag een slecht moment? Is er nood aan andere activiteiten?

Laat het ons weten !!

Op zondag 4 mei gaan we ons uitleven in het Sint-Laurentiusparkje van Oostakker. We halen estafettespelen ea uit de oude doos (je weet wel... al die spelletjes op onze verjaardagsfeestjes vroeger). Letser Els gaat dit voor ons organiseren.  Voor de allerkleinsten voorzien we een aantal alternatieven. Hopelijk hebben we genoeg deelnemers! Nika (2 jaar) en Jonathan (4,5 jaar),  gaan al van de partij zijn. 

Speelse groet!

Kwartet 52: Een Turkje doen

Op zaterdagavond 14 december spraken wij (= Wim Velghe , Carine Colle, Annelies De Waele en Annelies Naessens) af in De Sleepstraat om een ‘Turkje te doen’. Op de valreep, want het was het laatste weekend om nog een ‘kwartet’ te organiseren. We spraken om 19u af bij Özgem, “het beste Turkse restaurant van Gent” (aldus de organisator van ons kwartet).  Helaas waren alle tafeltjes er bezet want het was vrij druk, zoals gewoonlijk op een zaterdagavond. We liepen even de Sleepstraat door om te zien waar we wel nog een plaatsje konden vinden. In Gülhan vonden we een tafeltje vrij! We schoven aan, gingen comfortabel zitten en maakten even kennis met elkaar. En daar hoorde uiteraard een aperitiefje bij! De Kirr en Porto werd ons samen met een bordje fetakaas, olijfjes en pikante pepertjes geserveerd! En intussen hadden we alle tijd om de menukaart grondig te bestuderen: pizza’s, stoofpotjes, vleesschotels en zoveel meer! Voor elk wat wils! Het werd een moeilijke keuze! Uiteindelijk gingen we allemaal voor de pizza. Eigen aan de turkse restaurantjes is de snelle en efficiënte bediening; in een mum van tijd toverden ze ons 4 overhéérlijke pizza’s op tafel! Het lekkere eten kon ons wel bekoren en voldaan namen we nadien afscheid van elkaar. En zo werd het een aangename maar vooral… erg smakelijke avond!

Kwartet 51: Kinderkwartet

Kinderkwartet

Op zondagvoormiddag 1/12 stond een kinderkwartet op het programma. Inzet was een wandeling in het Natuurreservaat het Heidebos in Moerbeke.

Al snel waren er 3 mama’s geïnteresseerd, maar een “4^de man” was moeilijk te vinden. Dan maar de vraag gesteld naar de ganse lets-groep. Al gauw hielp Natasha, kersverse letser, ons uit de nood. Joepiee, kwartet toch voltallig!

We voorzagen een parcours van 4 km waar we uiteindelijk 2 ^1/2 uur over stapten. Onze ene schattebout wou in een boom klimmen, de andere van een boomstammetje springen… het bos was één grote speeltuin. Buggy’s en draagdoeken? Die waren maar weinig nodig (enkel Isaak, onze kleinste telg, profiteerde ervan om een zalig dutje te doen bij mama op de rug)… want hand in hand en soms met een val konden ze gemakkelijk die 4km aan!

Hier en daar kregen we ook een weetje van Dimitri, natuurgids in spé. We zagen de woning van de specht  die maar liefst een appartement had van 3 verdiepingen. De drollen waren niet afkomstig van paarden maar van de Galloway-koeien. En die bruine vlek op de boom was afkomstig van de kaka van de vleermuis (om het in kindertermen te houden)

We waren terecht fier op onze kindjes!

Barbara, Thomas, Charlotte en Louise
Liesbet, Isaak en Helena
Katja, Dimitri en Nika
Natasha

Kwartet 50: Muzikaal Kwartet

4 dames vonden elkaar via lets. Op de valreep, dat wel. Een andere letser had graag gewoon gekomen om te luisteren zonder mee te spelen, maar we beslisten dat we toch liever op onszelf experimenteerden, zonder toeschouwers... Katrien en veerle brengen hun stem mee. Tine haar dwarsfluit. Jo stelt haar huis ter beschikking en daar staat ook de piano. We spraken op voorhand reeds af om ieder 1 muziekstuk mee te brengen, waarmee we dan verder aan de slag zouden gaan.

Zo kwamen we terecht in jazz (bluesette,  summertime), latin (girl from ipanema) en het lied 'killing me softly'..

Spannend om te horen wat we daar samen van brouwden.  Jazz bleek wel een gezamenlijke interesse..  De sfeer ontspannen.

4 muzikanten met elk andere achtergrond en verhaal, sommigen met veel scholing, anderen die nog niet lang lessen volgden..

Maar dat vormde geen probleem. Ieder had blijkbaar redenen om zn muzikaal ding te doen in deze groep. Het feit dat we ondertussen al een tweede keer samen kwamen en een derde bijeenkomst aan het plannen zijn toont dit ook aan. Ons 'repertorium' is ondertussen ook al weer wat aangegroeid.

Trouwens best een leuke babbel na onze 2e bijeenkomst(en tijdens, maar daar wordt aan gewerkt :) ).

Kwartet 49: Literair aperitief Stefan Hertmans

Zou ik een LETS-kwartet ‘Naar Merelbeke’ kunnen krijgen voor een lezing van Stefan Hertmans over oorlog en kunst? vroeg ik me af. Het resultaat van een kwartetoproep was acht enthousiaste LETSers in een overvolle zaal!

Stefan Hertmans kan boeiend vertellen over zijn laatste boek ‘Oorlog en Terpentijn’, het ontroerend mooi geschreven verhaal van zijn grootvader. – Kathleen

 

 

Wie mij een beetje kent, weet dat "literair" en "aperitief" voor mij zeer aanlokkelijk klinken. De keuze voor een Lets-kwartet rond een literair aperitief was dan ook een evidente kwestie. Blijkbaar voor meerdere Letsers, want we kwamen uiteindelijk met een bende van 8 luisteren naar Stefan Hertmans, die niet alleen een goede schrijver blijkt te zijn, maar tevens een meester-verteller. Na het ontroerende verhaal van Hermans was het aperitief een uitstekende gelegenheid om de andere Letsers beter te leren kennen. Kortom, alle ingrediënten waren aanwezig voor een geslaagde zondagvoormiddag! En ja, ik kon het niet laten: Hertmans boek "Oorlog en Terpentijn" staat nu ook in mijn bibliotheek. Gesigneerd en al. Om te leenletsen zodra ik hem uitgelezen heb! – Esmeralda

Voor mij was dit (allereerste) kwartet een uitgelezen moment om kennis te maken met een paar Letsers, en gedachten met hen uit te wisselen. Sommige namen kende ik al van de mails, maar wie er precies achter die namen schuilt, met welke passies, ideeën, bekommernissen, dat kom je alleen te weten als je met hen praat. Het was een luisterrijke ervaring voor mij, zeker voor herhaling vatbaar! – Vincianne

 

 

Als nieuwkomer in Merelbeke was dit literair aperitief een fijne gelegenheid om van de Merelbeekse sfeer te kunnen proeven. Dankzij haar kwartet-initiatief bracht Kathleen me op de hoogte van het evenement. Daardoor kreeg ik ook de kans om enkele letsers te leren kennen en met hen even te babbelen, o.a. rond het Grote-Oorlog-verhaal van Stefan Hertmans. Deze auteur was mij onbekend. Zijn voordracht ervoer ik als een openbaring; hij bracht een boeiend, gevoelig, verfijnd en genuanceerd verhaal aan het licht. – Anne

 

 

Stefan Hertmans’ boekvoorstelling was een onderdeel van de Merelbeekse literaire driedaagse, georganiseerd door de plaatselijke bibliotheek. De activiteit van Lets inspireerde me persoonlijk om nadien ook deel te nemen aan het Groot Nederlands Dictee, ook in het kader van diezelfde driedaagse. Daarom - en ook in naam van ons allen - een dikke merci aan Kathleen die ons van de lezing liet proeven, zodat we ook een stukje Merelbeke van dichtbij leerden kennen. – Sil

Kwartet 48: Film Forbidden World

Gisterenavond genoten Leen, Lies, Claudine en ik van een hele speciale filmavond in de KASKcinema. Voor sommigen was het de eerste keer om deze leuke bioscoopzaal te ontdekken. We spraken af in de grote ontvangst-zitruimte aan de kassa en maakten kennis met elkaar en namen deze leuke groepsfoto.

Erna was het tijd voor de bizarre Sience Fiction-film "Forbidden Planet". Een erg speciale film omdat het een Sience Fiction-film is, gemaakt in een tijd waar er nog geen computers en plasmatelevisieschermen bestonden.  En dat gaf ergens toch een charme aan deze goeie film.

Forbidden Planet zal sowieso niet iedereen kunnen aanspreken, maar  wie zich ervoor openstelt, zal een leuke en voor zijn tijd goed gemaakte sciencefictionprent ontdekken, die gerust mag worden gezien als één van de belangrijkste sciencefictionfilms aller tijden. Want zonder Forbidden Planet géén Star Wars en Star Trek!

Commandant J.J. Adams en zijn trouwe bemanning komen terecht op de mysterieuze planeet Altair-4. Daar kruisen ze het pad van de eigenzinnige dokter Edward Morbius en zijn aantrekkelijke dochter Altaira. Adams is onmiddellijk geïntrigeerd door de trouwe huisrobot "Robby" en Morbius vertelt hem over een sinds lang uitgestorven volk dat verstandelijk miljoenen jaren voor was op de mensheid. Adams is uiteraard ook gecharmeerd door de knappe verschijning van Altaira. Maar dan duikt er plots een bloeddorstig monster op...  De ontknoping van de film was erg spannend en mysterieus. Maar dat wordt uiteraard niet in dit verslagje vermeld want anders moet je de film niet meer zelf gaan zien.

Na de film babbelden we nog wat na in de KASKcinema waardoor we bijna door de portier werden opgesloten. Het was een echt geslaagde avond en ook fijn om andere Letsers te mogen leren kennen. We beloofden elkaar dat we een andere keer zullen afspreken om samen eentje te gaan drinken in de Spinnekop.

     groetjes van de kwartet-organisator

Kwartet 47: MSK-kwartet

Kwartet MSK “Dromen van Litouwen”

Rond tien uur spraken we af aan de ingang van het Museum der Schone Kunsten met Beatrice Marthe, Caroline Van Eetvelde, Brigitte Demuynck, Els D'Haene, Marianne Rupprich, Bart Kunz, Joost Vancoppenolle en Astrid Rooselaer. Geen 4 personen dus, maar het dubbele ervan. Enthousiasme heeft ons een gezellig dubbel kwartet geschonken.

Nadat we voltallig waren, was het tijd voor de groepsfoto:

Voordat we het museum konden bezoeken, stonden we voor een onverwachte opdracht: Ontdekken hoe de vestiairekastjes werken en elkaar hierbij helpen.

Na een kleine kennismaking scheidden min of meer onze wegen in het museum. Met z'n achten naar één en 't zelfde schilderijtje kijken, was er een beetje over. Vandaar... de versnippering van de groep in de tentoonstellingszalen en telkens we elkaar kruisten was er een sympathieke blik van herkenning (want het klikte wel tussen ons). De meesten onder ons waren verkocht door het werk van Ciurlionis. Het idee een om een werkje van hem in onze rugzak mee te nemen voor in de living kwam wel ter sprake. Natuurlijk, een man die prachtige brieven schrijft, waarvan de vrouwen er wel zo eentje van in de brievenbus willen zien belanden, natuurtafereeltjes ronde verschillende seizoenen, mythes, versmelting met het landschap.

Naar aanleiding van de Letstrefdag besloten we om samen een hapje te gaan eten, zodat we aansluitend samen konden gaan naar dit volgende lets-evenement.

Ons uitverkoren resto'tje: De lekker Gec! Om de tijd te overbruggen, was er aan gespreksmogelijkheden niets te kort.

Een gezond en biologisch buffet.

En nog wat sfeerbeelden van ons gezellig samenzijn.

Bedankt, leuke groep!

We hebben ervan genoten.

Joost Vancoppenolle & Els D'Haene