Kwartet 22: Tapaskwartet

Tapaskwartet

Iedereen had lekkere hapjes mee en voor we het weten, waren we een aantal uren aan het eten en keuvelen.Heel gezellig om op zo'n manier letsers te leren kennen.

Kwartet 21: Phuifkwartet

Phuifkwartet

Gelokt door een wervende mail van letsers Philippe en Lieve, trokken we op een zaterdagavond naar de phuif-zaal in de Meulesteedsesteenweg. Alleen Marc kwam op tijd voor de Bollywood-initiatie. Bij het zien van zoveel fysieke inspanning en concentratie om de choreografie van de lesgeefster te proberen volgen, wisten de andere drie niet meteen of ze t wel zo jammer vonden dat ze dit hadden gemist ;-)

Er was in de zaal al even veel plaats voor zitten en praten als voor dansen, dus - tegen een achtergrond van 'tijdloze dansmuziek' - bleven we hangen in de stoelen om uit te zoeken welk vlees we deze keer in de (letskwartet)kuip hadden.. 

Dat bleek een gevarieerde mix te zijn.. Letsers variërend van pas nieuw tot heel ancien.. Drie letsers uit de buurt van Gent, één uit het (in ieder geval) zielsverwante Sas van G.. Dat gaf een 'intercultureel' tintje aan het gesprek. Of hoe verschil tussen Nederlanders en Vlamingen voor grappige toestanden kan zorgen bij het letsen.. En hoe je de tafelgenoten snel kan choqueren door een beetje Hollands te 'lullen'.. 

Er bleken nog een aantal letsers in de zaal met wie ook werd kennisgemaakt of die mee aan tafel zaten.. 

De gesprekken kronkelden van letsen, naar werk, gezondheid, astrologie en nog veel verder en dieper.. Maar toen vond de verslaggeefster van dienst het niet meer tot haar taak behoren om dit allemaal met de kwartetbloglezers te delen.. 

Er werden nog een paar benen en armen losgegooid op de dansvloer, en toen was het al een andere dag, dus tijd om naar huis te gaan. 

Kwartet 20: Stop met klagen

Stop met klagen

Steven Vromman die stijlvol te water ging tijdens de Big Jump in Gent waagde op vrijdag 29 november een nieuwe sprong door zijn nieuwe voorstelling ‘stop met klagen’ uit te testen in herberg Macharius.

Lieve had het schitterend idee om een kwartet te vormen om naar dit optreden te gaan. Haar mail was pas in onze mailbox vrijdagmorgen en het lukte haar om ‘s avonds een kwartet in de hand te hebben: Lieve, Natasha, Hilde en Pierre. Daar we elkaar nog niet kenden besloten we om als (h)erkenningspunt de LETS-pin te dragen. Zo hebben we elkaar snel gevonden. En eigenlijk vormden wee en kwintet daar Steven ook Letser is. En hij droeg ook de pin !

De voorstelling was schitterend. Een aanrader mocht je ooit de kans hebben om het te beleven. Na afloop bleven we met ons viertjes nog lang kletsen over wie we zijn, wat we doen, wat letsen voor ons betekent. Het bleef echter niet beperkt tot ons viertjes. Steven deed zijn ronde en kwam ook aan onze tafel om even te toetsen wat we ervan vonden. Later op de avond toen de helft van ons groepje vertrokken was, schoof Pieter aan. Omdat hij mij (Pierre) van zien kende. Er ontstond een deskundig gesprek tussen Hilde en hem over passief bouwen, isolatie enz. Ik heb veel niet begrepen maar het is mooi hoe onbekenden zo elkaar ontmoeten. En Pieter overweegt om ook Letser te worden.

Een mooie afsluiter van onze kwartetavond.

Kwartet 19: Ijsschaatsenkwartet

Ons kwartet ijsschaatsen zit erop.

Het was een gezellige namiddag, morgen zullen de benen wat stram zijn maar dat nemen we erbij.Ingeborg had afgehaakt wegens niet in orde, maar Sergia (op de reservebank) heeft haar vervangenwaardoor het KWARTET definitief kon doorgaan met Griet en zoontje, Isabel, Sergia en mezelf(Marie-Paule)Na de eerste aarzelende stapjes op het ijs en in de buurt blijvend van de reling is het ons toch gelukter volluit voor te gaan.

Er zijn heel wat rondjes afgelegd, de één al wat zwieriger, sneller en ijsvastdan de andere.We zijn geëindigd met 1 deelnemer met omgeslagen voet (wegens valpartij) en 1 met een blein,maar dat heeft ons niet belet een achterafje te nemen en nog eens lekker te kletsen.Griet en zoontje hebben ons eerder verlaten want hadden nog een afspraak met de Sint.

Voor herhaling vatbaar.

Kwartet 18: Sauna Kwartet

Saunakwartet met z’n vijven - 29 november.

Op een miezerige zaterdagnamiddag spreken we om 14.30u af aan Aqua Azul in het Patershol. We dat zijn Hilde, Moniek, Riet, Brenda en Kaat.

Als de een na de ander toekomt, steeds de vraag: “ook van LETS?” en “heb jij je pin
op?” Enkele namen die we soms op de mailinglijst zien verschijnen krijgen plots een gezicht.
Terwijl we aan de balie staan te wachten en te kletsen, blijkt Evy, de gastvrouw van Aqua Azul óók een letser te zijn. Uiteraard was zij zeer blij letsers te mogen ontvangen. We kregen de sleutels van onze kastjes en net als we naar de kleedkamer vertrekken komen 2 mensen toe die... ook letsers blijken te zijn. De letswereld is klein en overal.

Gewapend met badjas en handdoeken gaan we ons verkleden. Het lijkt ons ook het ideale moment voor een shoot van de voeten die we voor de foto wel willen blootgeven. Als we weer beneden komen, krijgen we een rondleiding van Evy door het complex. We nemen een lekker warme douche en beginnen op e warmen in het voetenbad alvorens de warme sauna in te duiken. We genieten van afkoelen onder de koude douche, in het tuintje en in het dompelbad waar we ook wat kunnen babbelen waarbij we steeds erg ons best doen om het geluidsniveau te beperken. Dan vervolgen we onze weg naar een lekker warm bubbelbad.

Later besluiten we even te pauzeren en begeven we ons naar de gezellige
salon voor een verkwikkend hapje en drankje. Het ideale moment om onze
lets-avonturen en –ervaringen te delen. De een blijkt al langer en meer
ervaren te letsen dan de ander, er worden tips gedeeld en gelachen. We
vertrekken voor nog een rondje sauna en rond 18.30 besluiten we zo
stilaan af te ronden. Riet vertrekt iets eerder dan de anderen en wij gaan

nog even chilchatten bij nog een drankje. Een tijdje later gaat dit
geanimeerde damesclubje zich weer verkleden om huiswaarts te keren. Het
was een zeer geslaagd kwartet( kwintet) waar we met fijne mensen
kennismaakten en dat zeker voor herhaling vatbaar is! Wij willen alvast
meer van dat.

Verslagje: Kaat

Kwartet 17: Creatief Kwartet

Hier volgt een klein verslagje van een creatief kwartet:

We waren het er alle 4 over eens : wat kan men beter doen op een druilerige zondag dan creatief bezig te zijn ....  en dit met een potje koffie en een taartje.
Adelheid werkte verder aan haar prachtig  patch-work . Roos had haar schetsboek mee . Lieve haakte haar kerstwerk af. Ik bracht mijn breiwerk mee . Dank zij de tip van Lieve kon ik de top van mijn kous verder afwerken.Uiteraard hebben we ook flink gebabbeld en niet stil gezeten (Lieve) hierdoor kon Roos geen perfecte tekening maken en heeft Adelheid een lapke verkeerd genaaid. Ik moest me ook wel eens concentreren om geen steek te laten vallen . Een geslaagd kwartet voor herhaling vatbaar.
Nog één zaak moet ik melden : de kous is af .

Kwartet 16: Manillen

Kwartet Manillen door en bij Ella op woensdag...

Het was voor ons allevier al lang geleden. De ene dacht met plezier terug aan de kaartavonden met opa, bij anderen was het van in het middelbaar geleden dat er nog gemanild werd. Twee van de vier hebben nog in de klas tijdens de les gekaart. Toeval of was dat een vaak voorkomend fenomeen, dat kaarten in de klas?

Na een korte kennismaking (ah, jij bent die van de vuilzak... tja, lijkt me toch enkel mogelijkbinnen Lets om op die manier 'herkend' te worden), iets te drinken te kiezen en even kijken of wenog wel wisten hoe het ook alweer moest, begonnen we er snel aan. Er werd gezucht, ernstiggekeken, geblazen, geschrokken als de partner onverwacht risico nam, troef gekozen, gelachen,gegrapt, geprobeerd te onthouden welke kaarten al gespeeld waren (lijkt me oefening voor nodig,want lukte niet echt), geteld, gewonnen, verloren, gesmuld (toen Ella tussendoor met eenkommetje groentjes met sausje afkwam), nog wat meer verloren en gewonnen, zonder troefgespeeld, Wikipedia geraadpleegd toen de meningen verdeeld waren over een regel, genoten, eengrote slag geslagen en toen hadden Ella en Kristin meer dan 101 punten.

Nog een rondje zat er nietmeer in omdat het al bijna halftien was maar stoppen was ook niet leuk, dus nog eventjes verdergespeeld tot er eentje écht te moe werd en we er een punt hebben achter gezet.

Kwartet 14 en 15: Spaghetti en Spelletjes

Wat is er leuker dan een Lets – kwartet ?
Twee Lets kwartetten  natuurlijk.
Met achten aan de tafel, dubbel gezellig !

Hoewel het ook een klein wonder mag heten dat we er alle acht geraakt zijn.
Want de straat van Lut , onze gastvrouw, heeft wel een zeer specifiek nummersysteem.
Het begint normaal , rechts de even nummers en links de oneven nummers.
En zo tot het einde van de straat, nr. 109. Een klein probleem , Lut woont op 133.
Een stuk van de straat die verdwenen is ?

Maar neen, met op de passen terug te keren,
Blijkt dat op het pleintje de oneven nummers ook naar rechts zijn gesprongen,
En daar is de mysterieuze nr. 133 .
En het kaartje “Letsen” in de struik,  met het fietslichtje erbij aan de ingang laat weten dat je goed zit.

De eerste activiteit , dampende spaghetti.
Kamut en veel groentjes.  Een glaasje erbij.
Een goed begin.

En dan de spelletjes.
In Pictionary , de party versie , komen onbekende talenten boven.
Creatief talent op overschot , die rake tekeningen ,
Of gewoon vlug zien van de oplossing ?
En dan   een spelletje  “Rummikub” , de afsluiter voor het slapen gaan.
Hoewel enkelen nog bleven nakaarten met een degelijke inwijding door Eric in “de voedselzandloper”

Een goed start van het week end voor  Marijke de Bal, Anne – Mie Clarysse , Els VH , Chris Van Holsbeke , Helga Duhou , Ellen lateur, Eric Robin en Wim Velghe.
En ja , de vrouwen waren in de meerderheid , wat had je gedacht

Kwartet 13: Bewegen op muziek

Ik kreeg een oproep tot kwartet in ’t vizier : ‘bewegen op muziek voor 45-plussers en beginners’, dat vond ik eerlijk gezegd niet zo aantrekkelijk klinken, ‘bewegen op muziek’ klinkt een beetje als ‘omdat we eigenlijk niet kunnen dansen’ en dan nog voor 45 ‘plussers’, hoewel ik daar al even boven zit, hou ik toch niet van watdanook ‘plus’, dat klinkt zo oud hé... 

Maar : het gebeuren bleek hier om mijn hoek plaats te vinden in het buurtcentrum van Ledeberg en het zou amper een halve euro kosten. Waarom niet dus…Toen ik in het buurtcentrum arriveerde, gewoontegetrouw een beetje te laat, waren de 45 plussers al deftig aan het rondhotsen. Nou, die bende bleek reuze mee te vallen : een bontgekleurd gezelschap niet-meer-zo-jonge dames : ik zag oa een Afrikaanse oma, een Latino mama en een Noordafrikaanse lesgeefster, maar de meest enthousiaste sportievelingen waren natuurlijk de letsdames : Marleen, Karin en Frieda. 

Ik smeet mij maar direct in het gewoel om na vijf minuten vast te stellen dat ik véél te dik gekleed was, want ‘bewegen’ bleek toch een understatement, er werd gedanst en gesprongen zonder verpozen en zoals ik nog niet veel min 45ers heb zien doen. De lesgeefster liet ons alle hoeken van de kamer zien, opgezweept door de meest uiteenlopende dansritmes. Ik zag af en toe een dame naar adem happen en even stiekem pauzeren (ik zeg geen namen ;-) ). Ik liet mij niet kennen, maar die milt begon toch lelijk op te spelen… Tussendoor kregen we ook nog een demonstratie Afro en Latino danspasjes.

Na 50 minuten schudden, draaien en zwieren met al onze onderdelen, was het tijd voor een stretching als afsluiter.Blijkt dat die ‘beweeglessen’ niet alleen in Ledeberg, maar wekelijks in alle Gentse wijken doorgaan en dat voor een halve ! euro maar. Doen dus ! (En voor de jongere letsers : de minimum leeftijd is 19).Na al die inspanningen en omdat we zoveel calorieën hadden verbrand, vonden wij dat we wel een kleine beloning hadden verdiend : bij een theetje en een homemade broodpudding werd nog wat nagepraat en werden de laatste letsroddels… geroddeld

Tot lets en tot op één van de Gentse beweeglessen,Conny

Deelnemers : Conny Van landschoot, Frieda Dossche, Karine Danneel en Marleen Eechaut

Kwartet 12: Airbrush-initiatie

Kwartet ‘Airbrush-initiatie’ bij Griet VdBossche

Maandag 25 november 2013

(Foto: v.l.n.r. Eric, Alain, Griet en Willem)

Om 15u belden Eric, Alain en Willem bij me aan, alle drie nieuwsgierig

naar wat airbrush te bieden heeft.

Geen van hen had deze decoratietechniek eerder gebruikt. Heerlijk!

Een uitleg over de twee merken airbrushpistolen waarmee ze zouden kennis

maken, was een must.

Persoonlijk heb ik jarenlang zeer graag gewerkt met Aztek.

De redenen zijn simpel: het pistool ligt gemakkelijk in de hand en vraagt

zeer weinig onderhoud. Na gebruik demonteert men simpelweg de spuitkop en legt men die in

een waterige substantie die de verf uiteindelijk wegwast (wel regelmatig schudden).

Maar: stoere airbrush-adepten houden niet zo van dit gebruiksvriendelijk apparaat.

Geef hen maar de slanke, gladde en schitterend ogende Evolution

(waarvan ik twee exemplaren heb) die zorgvuldig gedemonteerd moet

worden en qua onderhoud toch wel veel meer aandacht vraagt.

Nadien sloot ik de pistolen aan op een kleine compressor.

‘Wat maakt die weinig lawaai!’ merkte Willem verwonderd op.

Mijn compacte compressor op wieltjes is speciaal geconstrueerd voor airbrush en ook bedoeld

om probleemloos op verplaatsing te kunnen werken aan bijvoorbeeld een trompe l’oeuil (=

bedrieglijk natuurgetrouwe schildering).

Eric, Alain en Willem vonden het interessant beide soorten airbrushpistolen uit te proberen.

Ze kozen elk een verfkleur (ecoline leent zich wegens zijn consistentie heel goed voor een

eerste kennismaking met airbrush) en leerden met de pistolen werken door lijnen te trekken,

krullen te maken en hun eigen naam te schrijven.

Nadien experimenteerden ze met maskeerfolie (een uitgesneden cirkel) en met gescheurd

papier (om bergen in de mist te verbeelden).

Na een tijdje zei Willem beslist: ‘Ik ben verkocht voor airbrush!’

Hij bleek snel weg te zijn met de techniek, maakte mooie tekeningen en durfde al gauw zelf te

experimenteren met kleur en vorm.

Eric en Alain vonden de initiatie Airbrush een aangename ervaring en maakten op hun eigen

wijze ook knappe dingen.

Na amper drie uur airbrushen bleken de resultaten meer dan bevredigend. Daarnaast leerden

we weer eens wat andere sympathieke letsers kennen!

(Foto: resultaten Willem)

(Foto: resultaten Alain)

(Foto: resultaten Eric)

Griet Van den Bossche

Voor: Kwartet ‘Airbrush-initiatie’ 25 november 2013.

Kwartet 11: Gezondheidskwartet

Verslag Lets Kwartet, zondag 24 november 2013

bij Lieve Borgers (Drongen)

thema: gezondheid

1. Macrobiotiek, een gezonde levenshouding en voeding; door David.

David nam ons vandaag mee doorheen de wondere wereld van de macrobiotiek, een universele, intuïtieve zienswijze, die het leven vanuit zijn grootst mogelijke omvang benadert en zorgt voor evenwicht tussen lichaam en geest. Hij had het vooral over hoe je eenvoudig kan koken en leven in harmonie met de natuur.

2. Voetreflexologie, zuiveren en stimuleren van de vitale organen; door Lieve.

Lieve toonde ons aan de hand van een levend voorbeeld (David), waar zich de belangrijkste drukpunten op de voet precies bevinden, die levensbelangrijke processen in onze organen bevorderen en ons lichaam kunnen genezen.

3. Jiu Jitsu, een techniek om zich op een kalme en beheerste manier te verdedigen; door Wim.

Wim leerde ons een aantal verdedigingstechnieken uit de Japanse vechtkunst, Jiu Jitsu, aan die ons in staat stellen een fysieke aanval op een beslissende en daadkrachtige wijze af te slaan.

4. Psychotrope middelen, hoe de psychiatrie afwijkend gedrag bestempelt als ziekte; door Sil.

Sil vertelde ons een aantal schokkende waarheden uit het domein van de geestelijke gezondheidszorg, met name dat van de psychiatrie. In onze samenleving worden mensen tegen hun wil opgesloten in instellingen; niet omdat ze gestoord of ziek zouden zijn, maar omwille van hun - in de ogen van de samenleving - afwijkend gedrag.

Kwartet 10: Naaikwartet

Naaikwartet 25/11/2013

Toen Julie het naaikwartet lanceerde moest ik niet lang nadenken om me in te schrijven. Zo dachten Barbara en Danie er ook over, want het kwartet was snel gevormd.

Zondag 25/11 om 16u was het zover : ons Kwartet (Julie, Danie, Barbara en ik-Katty) was er klaar voor. Estelle,Julie’s bijna ‘volwassen’ dochter van 8, was ook van de partij. Ze had cupcakes voor ons gemaakt, zorgde voor de catering en was fotograaf van dienst. Kunnen we nog meer wensen ?

Julie, Danie en ik vonden het kwartet de uitgelezen moment om het naai- of breiproject dat vorige eeuw was opgestart verder af te werken. Barbara voelde zich geruggesteund door het kwartet en had de moed bij elkaar geraapt om eindelijk een rokje te maken uit een leuk naaiboek dat ze al een tijdje had liggen.

De twee uren waren zo om.  Alle vier een beetje dichter bij ons doel :
Estelle haar pop is af geraakt. De dochter van Barbara loopt binnenkort in een creatie van haar moeder. De trui van Danie is ook een beetje gegroeid en ik heb binnenkort warme sloefjes aan m’n voeten. Wat kan het leven toch mooi zijn…
We waren het er allemaal over eens dat we ook alleen thuis kunnen naaien, maar dat het toch stimulerender is om het in groep te doen.

Kortom : een superleuk en gezellig kwartet.

Wordt vast en zeker vervolgd.

Kwartet 9: 'Try-out Mich Walschaerts'

 'Try-out Mich Walschaerts'

Op vrijdagavond 22 november was het zover: We zouden met ons letskwartet naar de try-out gaan kijken van de nieuwe solo-voorstelling van Mich: 'Duizend man sterk' in Arca. Om zijn nieuwe materiaal uit te proberen, heet het, nou dan zijn wij wel graag het proefkonijn ;-)

En nu een concretevraag: hoe doen letsers dat als ze elkaar niet kennen en elkaar moeten vinden in de 'massa'? Zij maken een affiche, schrijven daar met dikke vette letters 'LETS' op en houden dat omhoog aan de toog. Dat was de afspraak. Maar toen ik Arca binnenwandelde met mijn affiche en mijn zoekende ogen, kreeg ik meteen oogcontact met twee letsers die al gezellig aan het kennismaken waren; ze hadden elkaar zo al gevonden (dat is wel iets bijzonders, het 'lets-oogcontact'). Toen waren we al met drie en binnen de kortste keren - ik kreeg een sms 'Ben onderweg' - was ons kwartet compleet. Voor elk van ons was het een bijzondere belevenis om met drie nieuwe mensen af te spreken. Daar zaten we, tot dan toe onbekenden, maar in een mum van tijd 'bijgepraat' zodat we toch al een en ander van elkaar wisten, zo ook onze activiteiten en ervaringen bij LETS...

Het werd kwart voor acht, tien voor acht... We waren allevier even benieuwd naar het nieuwe werk van die blonde helft van Kommilfoo. Samen met zijn broer gekend van hier in Gent tot ver buiten de grenzen, onze verwachtingen hooggespannen... Tegen 20 u stonden we dicht bij de deur zodat we de eerste keus hadden toen de deuren opengingen. Een luxe-situatie. Redelijk vooraan in het midden kozen we onze rood-fluwelen zeteltjes en hadden een prima zicht op het podium. Het genieten kon beginnen.

Mich Walschaerts vertelt, zingt, speelt, danst, schreeuwt, liegt, lult maar geeft vooral het beste van zichzelf: liedjes, verhalen, scenes,... onafgewerkt, nog ruw…om te voelen hoe het werkt. Mich speelt een voorstelling over zichzelf of over diegene die hij ook, of zelfs beter had kunnen zijn. Over waarom alles is zoals het is en dat het voor hetzelfde geld volledig anders had gekund. Mich Walschaerts, moederziel alleen, maar (bijna altijd) duizend man sterk.

En wij, wij voelen ons ook sterk, en we sterken zelfs nog een beetje aan na de voorstelling: drie theetjes met rode vruchten en een wijntje: de perfecte afsluiter van een mooie lets-avond.
Ann Coppens, Carine Van Eetvelde, Lieselotte De Vuyst en Els Bossuyt

Kwartet 8: MIAT-kwartet

MIAT-Kwartet

Wie waren aanwezig:

Isabelle Leus, Els Van Huynegem, Caroline Enis, Bea Trice Allaers, Carine Blondeel, Tine Germer, Sergia Meuleman, Lieve Kuypers en Wim Velgde, we waren dus met 9, maar blijkt dat Wim al een kwartet achter de rug had en deze namiddag nog een kwartet ging meedoen, dus leek het ons logisch om de dames in te delen in 2 kwartetten van 4 personen.

Zondagochtend 24/11 met z’n negenen voor de deuren van het MIAT, een uitstekend initiatief van Tine Germer. De 8 dames Isabelle, Els, Caroline, Bea, Carine, Tine, Sergia en Lieve en 1 heer Wim werden vakkundig ingewijd in de wereld van het weven waarbij spoelen, schachten, kammen en patronen schering en inslag waren. Carine, een voormalig lerares in weven legde eerst alle basisbegrippen en technieken uit op een weefgetouw en overliep dan de aparte weefkunstwerken. De tentoongestelde werken waren echt verbluffend knap, alle dames gingen van “ooh” en “aah” en besloten daarna een gezellig koffie-soep babbelronde te houden.

En toen …kwam Bouter de Letskabouter op de proppen of liever gezegd, hij werd gespot door de dames ergens ter hoogte van de liften, daar stond hij trots te glanzen tegen een witte muur. Iemand van de groep moet hem daar incognito hebben achtergelaten. Hij was namelijk al te lang blijven hangen bij deze dame, werd er geknuffeld, bewonderd en gekoesterd, maar een jaar lang op de vensterbank voorbijgangers observeren werd zelfs deze rustige dwerg teveel. Hij is stilletjes meegeglipt met een andere Gentse koeketiene. De vorige treurt in stilte, maar begrijpt het wel. Als jullie hem eens in huis krijgen bij een “Letsing”, vertroetel hem en vertel hem mooie verhalen.”

Kwartet 7: Vilt-kwartet

Kwartet ‘Vilten’ bij Tine Germer

Zaterdag 23 november 2013

(Foto: v.l.n.r. Katty, Tineke, Griet, Cindy en Tine Germer)

Om 14u verwachtte Tine ons voor een gezellig namiddagje ‘Vilten’.

Appelthee, koekjes en chocolade stonden klaar - en wij waren zelf helemaal vergeten

versnaperingen of een drankje mee te brengen…

Ik (Griet) was de enige die nog nooit met vilt had gewerkt.

De anderen hadden (minder of meer) ervaring met vilt.

Cindy zat zelfs apart om een meer ingewikkelde maar heel mooie lichtconstructie te maken

waarbij een ballon nuttig zou blijken.

Op tafel lagen twee voorbeelden van kleurige vilten bloemen.

Terwijl ze uitleg gaf over de vilttechniek (heet water + zeep, noppenplastiek en zeer veel

wrijven, kneden en rollen) toonde Tine (Germer) heel bedreven hoe ze met Australische

merinowol een schitterende witte bloem maakte.

Nadien mochten wij aan de slag.

Tineke besloot een zeephouder te maken.

‘Ik heb twee zoontjes (3,5 en 1,5 jaar oud) en die gaan het niet cool vinden als ik met een

bloem naar huis kom,’ grapte ze en ze koos voor wit en zeer contrasterend elektrisch blauw.

Katty had zelf strengen in verschillende kleuren geverfde wol meegebracht. Ze nam een

streng warm dieprood vermengd met vermiljoen en karmozijn.

Ik wilde - om de hoop op de lente levend te houden - liever gele krokustinten, doorspekt met

oranje en wat okerkleurige zijdedraadjes.

‘Hoe is het vilten eigenlijk ontstaan?’ vroeg ik Tine.

‘Het is een eeuwenoude techniek maar oorspronkelijk stopten de nomaden plukken

schapenwol in hun schoenen om het warm te hebben. Door te stappen en de vermenging van

mensenzweet met die wol ontstonden de eerste vilten sokken,’ vertelde ze.

Wel, daar kon ik me echt een en ander bij voorstellen, ook qua geurtjes!

Tineke kon (hard zwoegend) uit haar vilten lapje twee zeepdoosjes (met zeep van het merk

Chat!) knippen zodat ze bij thuiskomst haar twee zoontjes een cadeautje kon geven.

Katty en ik wreven, kneedden en rolden elk onze bloem en we waren tevreden met het

resultaat.

Cindy had nog een lange weg te gaan vooraleer ze resultaat zou hebben.

Tine stelde voor om nog een bloem (maar dan ingewikkelder en met meerdere laagjes) te

maken. Maar toen was het 16u en moest ik gaan.

Allemaal waren we het erover eens dat het organiseren van zo’n kwartet een goed idee is: op

sommige namen die via mails dagelijks voorbij vliegen kunnen we nu, na een genoeglijke

namiddag, een sympathiek gezicht plakken.

Griet Van den Bossche

Voor: Kwartet ‘Vilten’ 23 november 2013.

Kwartet 6: Ping-Pongkwartet

Pingpongkwartetten

Als recreatief pinpongliefhebber leek het me leuk een kwartetje tafeltennis te organiseren.Aangezien ik duidelijk niet de enige liefhebber ben, konden we in een mum van tijd twee kwartettensamenstellen.Het Gusb is de uitgelezen plaats om een balletje te slaan, maar dit was buiten de staat vanpinpongzaal gerekend.

Bij aankomst bleken we enkel de ‘cafétafel’ en de buiten de pinpongzaalopgestelde tafel te mogen gebruiken. Geen probleem, de zin om te spelen was zo sterk dat we onsniet lieten ontmoedigen en ons met de reeds aanwezige letsers op het spel stortten.Na een tijdje merkten we op dat er toch gespeeld werd in de zaal, dus we besloten ook die tafelste gebruiken, in de ijdele hoop dat het toch toegestaan was. Dit was een kleine inschattingsfout.Hoewel het niet regende, kregen we van de verbolgen loketmedewerker te horen dat de zaal nietmocht gebruikt worden als het regende.

Na wat heen en weer gepraat, besloten de medewerkersvan het Gusb hun communicatie met de verantwoordelijken te verfijnen en dan bleek er uiteindelijktoch gespeeld te mogen worden. De logica dat er wel mocht gespeeld worden als het niet regende,werd gelukkig gevolgd.Na deze kafkaiaanse onderbreking, konden we het weer naar hartenlust tegen elkaar opnemen envolop genieten van het spel. Iedereen stond tegenover iedereen, wat het extra interessant maakteen ons telkens weer van speelstijl deed veranderen.

Na anderhalf uur spelen gingen we nog iets drinken in het cafetaria, waar nog wat e-mailadressenuitgewisseld werden voor de onlangs, tijdens mijn vakantie, opgerichte tafeltennisletsgroep, eenwoord dat door Word op mijn pc niet aanvaard wordt, maar dat sinds ons kwartet een heus begrip isgeworden binnen de Lets-wereld.

Kwartet 5: Het Rabot-Kwartet

Vrijdag 22 november vond het Rabot-lets-kwartet plaats in de IJskelderstraat! Het doel was om de andere Letsers van het Rabot beter te leren kennen. Zo besloten we een gezelschapsspelletjesavond te spelen met Lisy, Jorn, Dorien en Steffi. Om 20h kwamen we samen in de gezellige woning van Lisy. 

Ieder had voor iets lekkers gezorgd om te sneukelen/drinken. Na een gezellige babbel en uitwisselen van onze Lets-ervaringen, kozen we unaniem voor het oldschool Rummikub! Eerst een oefenrondje voor de zelfzekerheid en toen gingen we ervoor: spelen voor Stropkes! 

Er werd onderhandeld, gewikt en gewogen: sowieso kreeg iedereen 15 stropkes, daarna zou de winnaar 10 stropkes(!) krijgen (hier ging Dorien met een voldane glimlach mee lopen), gevolgd door de 2^e plaats op het podium, die Lisy enthousiast besteeg. Zij nam met open armen 6 extra stropjes aan ter verdienste. De strijd ging nu nog tussen Steffi en Jorn. 

Na het pijnigen van hun hersenmassa en een tevergeefse poging tot competitiviteit, liep het Spel wat strop, waardoor de twee verliezers besloten de overige stropkes onder elkaar te verdelen. Een geslaagde avond!

Kwartet 4: Viervoeterskwartet

Viervoeterskwartet

De herfst fluistert zachtjes dat de winter komende is.
Langs de autrostrade woelen de auto's voorbij,
terwijl de bladeren aan de overkant meewaaien in de bomen.
Nauwelijks iemand hoort het geruis van de bries die door de bomen ruist.
Maar wij hebben het die zondagavond gevoeld,gehoord en doorwandeld!
Vier tweevoeters met vier viervoetertjes.

Weg wandelend van de drukte van de autostrade wordt het alsmaar donkerder.
Toon Hermans zou zingen; "Wat ruist er door het struikgewas?"
Het blijkt  een bewegend lampje te zijn  ter hoogte van bijna twee meter.
Een keer wat anders om een letser te ontmoeten... 
"Dag lampje,zit er een LETS'er onder jouw hoofd?!
De woefs stemmen meteen toe in geblaf en de twee aanwezige twee-voeterkes zeggen bijna gezamenlijk;
 'yep ,van LETS!"

Aan de lichten van de autostrade staat nog iemand te wachten...met z'n allen daarnaartoe om te verwelkomen.
Gesnuffel van hond naar hond.En dan kennis maken van mens tot mens!

Gelach en stilte!
Innerlijke gedachten en belevingen...en stapjes van de viervoeterkes die met hun snoet de roedel willen bijeen houden.

Kwartet 3: Cinema 'Het diner'

Kwartet cinema ‘Het diner’

 

Hoe ons cinema-kwartet 'Het diner' het kwartet 'Het witte scherm' werd.

Op vrijdag avond 15 nov hadden Els, Moniek, Dani en ik (Corinna) afgesproken om 

naar de film 'Het diner' te gaan in de Sphinx.

Iedereen van ons had enthousiast het boek van Herman Koch gelezen en 

we waren benieuwd of de film het boek goed zou kunnen weergeven.

Om 19.30 spraken we af aan de filmaffiche in de inkomhal van de Sphinx, zodat we nog even de tijd hadden om kennis te maken in de fauteuils van het zolderzaaltje waar Het diner zou worden afgespeeld.

Op het moment dat wij vonden dat het toch lang begon te duren tot de 

reclame begon, kwam iemand van het cinema personeel ons meedelen dat 

er technische problemen waren en de film die avond niet meer kon 

vertoond worden. Dat hadden we nu echt niet verwacht!

Andere films waren ondertussen al begonnen. Zo moesten wij iets 

anders verzinnen en onze keuze viel op het Sphinx café next door. Het 

werd nog wel een gezellig avondje!

De essentie van het kwartetten was in elk geval geslaagd: wij hebben 

andere onbekende Letsers leren kennen! Als je nu hun namen in de 

Letsmails ziet passeren, kan je er daar nu tenminste een gezicht op 

plakken.

Een verrassende avond.Drie nieuwe mensen leren kennen die je nog nooit

hebt gezien,die toch dié film willen zien van Herman Koch. En.....dan

zien we die toch weer niet.Uiteindelijk toch leuk gebabbeld over koken,

leuke films die we wel hebben gezien, in het gezellige en warme

filmcafé waar net een tafeltje van vier vrij was.

Kwartet 2: Badmintonkwartet

Badmintonkwartet

Kwartetten ter kennismaking... en een badmintonkwartet geeft je de kans de badmintonminnenden onder de Letsers beter te leren kennen. De conclusie is dat ze komen in alle soorten. Ons kwartet bracht bovendien extra variatie doordat het bestond uit vijf spelers - badminton is tenslotte een blessuregevoelige sport dus een reservespeler kon nuttig zijn en zo heb je een vijfde man om het kwartet mooi in beeld te brengen: 

  

Maar, de 'typische' badmintonletser bestaat dus niet: die komt ofwel een half uur te vroeg op afspraak, of staat aan een sporthal aan de andere kant van Gent op het moment dat er op de eerste pluim gemept mag worden; het niveau varieert nogal: van dagelijkse waslijnbadmintonner in de langvervlogen jeugdjaren tot semiprofessioneel mepper die zowaar de regels van het spel kent; de conditie is duidelijk af te lezen aan de zweetplekken op de shirtjes: er zijn er die meer dan twee sporten per week aankunnen en er zijn computerschermstaarders die in de krant konden lezen dat 'zitten dodelijk is' en hun levensduur willen rekken met een occasioneel uurtje sport. Competitiviteit komt eveneens in verschillende mate: van tactisch gefluister binnen hetzelfde team tot netoverschrijdende speeltips: het kon allemaal. Er is gewonnen, er is verloren, maar na iedere match werden alle plakhandjes even sportief geschud. En dan zijn er naast de laatkomers ook de vroegvertrekkers, waardoor in de laatste speelminuten een nieuw soort badminton werd uitgevonden: geschikt voor drie spelers, waarbij na elke pluim een speler doorschuift. Zo werd in het laatste spel niet eens gewonnen, noch verloren, maar wel nog veel gemept. 

Een 15-tal Letsers mailden met badmintoninteresse: misschien de start van een Letse badmintongroep voor af en toe dat uurtje beweging? Er werd al een naam gesuggereerd: de 'Lets-meppers'. Deze eerste keer is er zeker naar voldoening gemept: op het pluimpje, op elkaars raket, op het eigen hoofd, en gelukkig voor het spel, ook heel vaak nergens op. Tot slot werd er bij wijze van après-badminton een glaasje gedronken en verdere kennismaking gepleegd in de cafetaria van sporthal Bourgoyen. Er zijn plannen voor een regelmatig badmintontreffen, bijvoorbeeld op vrijdagavond. Zo wordt Letsen ook zeer goed voor de gezondheid.

In volgorde van verschijning: Sabine, Geert, Frank, Danny, Monique

Kwartet 1: Filmkwartet ‘Il était une forêt’

Filmkwartet ‘Il était une forêt’

Zaterdagochtend 16 november, 10 uur. Terwijl de meeste mensen nog thuis zitten in hun pyjama en ochtendjas en het frisse en mistige weer buiten proberen te vermijden, fietsen 4 dappere LETS'ers naar de stad. Ze gaan samen naar een documentaire kijken @ de Sphinx.

Op het programma staat de nieuwste film van Luc Jacquet, “Il était une fôret”. Vandaag is er een speciale vertoning voor leerkrachten, maar elke leerkracht mag één persoon meebrengen. Ik ben de gelukkige die mee mag dankzij Indra. Ilse en Bregje zijn de andere twee van ons kwartetje.

We ontmoeten elkaar rond 10.30 uur aan de deur van de Sphynx en samen delen we een paar van onze eigen LETS-avonturen totdat de film begint. Het is even spannend of we aan een foto van ons kwartet zullen geraken, want als we mogen afgaan op ons groepje zijn smartphones nog niet zo doorgedrongen binnen LETS. Wij LETS'en een gsm als de onze kapot is en die gsm is zelden heel recent. Gelukkig heeft er Indra een waarmee ze foto’s kan nemen.

De film is adembenemend - echt, bijna letterlijk, want voor het eerst hoor ik geen enkel hoestje tijdens de ganse vertoning.  Kortom muisstil! Prachtige beelden, zalige sfeer en een vervullend gevoel deel van het leven van het bos te mogen zijn gedurende bijna anderhalf uur. Nadien gaan we iets smullen bij Exki, naast de Sphinx. Zo kunnen we nog extra leuke verhalen en tips met elkaar uitwisselen bij een lekker hapje en drankje.

Kwartet 26: Muzikaal kwartet!

Op  mijn Letsvraag voor hulp bij mijn dwarsfluitexamen, kreeg ik heel wat respons. Zo groeide het idee om samen met andere Lets-muzikanten wat te musiceren.
Dit bleek uiteindelijk toch wel wat aan regeltjes te moeten voldoen, zodat ik afzag van mijn lumineus idee.
Een tijdje later verscheen er echter vanuit het Letsbestuur het voorstel om te kwartetten. Dat was het! Ik zou een 3-tal Letsers zoeken om samen wat te improviseren.
Helaas kwam zo’n kwartet iets moeizamer tot stand. Na een paar mailtjes via de mailinglijst lukte het dan toch. We hadden een gitarist, een accordeoniste, een veelzijdig iemand en ikzelf als fluitiste. De volgende stap was een datum zoeken die voor iedereen paste. Uiteindelijk leek pinkstermaandagavond voor iedereen te kunnen.
Toen kreeg ik plots een bericht dat er iemand wegens onvoorziene omstandigheden niet kon komen… wat nu? Ik vroeg raad bij het Letsbestuur en bij de andere letsers van het kwartet.
Van het Letsbestuur mocht het doorgaan, maar met de andere kwartetters spraken we af toch nog een poging te doen om een 4de persoon te zoeken.
En zo vonden we uiteindelijk nog een 2de gitarist en was ons kwartet opnieuw compleet!
Aha, nu opnieuw een nieuwe datum zoeken… Na wat om en weer gemail, werd het zondagavond 26/5 in een zaaltje in Gent-centrum.
Ieder bracht een paar leuke folk/blues/wereldmuziek-nummers mee om op te improviseren, wat drank, wat versnaperingskes. En dat het gezellig samen musiceren was, zie je op de foto’s en videootjes.

Thanks aan Anja Nuttin, Dietmar Bobelijn, Mark Klewais!

Letsgroetjes,
Tine De Cleene

Kwartet 25: Uitgelezen

Letskwartet Uitgelezen in de Vooruit

Dinsdagavond 21 mei gingen we met 4 boekenwurmen naar de laatste Uitgelezen van het seizoen. Deze 199e editie van het populaire boekenprogramma van de Vooruit was een specialleke: in het jaar dat Vooruit 100 jaar bestaat, viert Uitgelezen z'n 10e verjaardag.

Naast de vaste panelleden Anna Luyten, Jos Geysels en Fien Sabbe, waren die avond ook nog Paula Sémer, Phara De Aguirre en Dimitri Verhulst te gast. Het muzikaal intermezzo werd telkens gebracht door Selah Sue.

De avond werd ingeleid door de Hollandse Gentse schrijver Marc Reugebrink over 10 jaar Uitgelezen. Hij merkt op dat, hoewel het een slechte tijd is voor kunst & literatuur, de Vooruit toch altijd afgeladen vol zit tijdens Uitgelezen. Niet verwonderlijk meent hij, want 'literatuur brengt ons niet zelden op het spoor van wat ons werkelijk drijft'.

Welke boeken lagen deze keer op tafel?

1913 (Florian Illies) over het laatste gloriejaar van Europa voordat de oude wereldorde instortte. Bekende namen als Proust, Stravinsky, Kafka, Joyce, Rilke,... passeren de revue. Volgens de panelleden een 'lawine van informatie', 'prettige lectuur over de sfeer in de culturele hoofdsteden'...

De vreemdeling (Albert Camus). Camus is hier ook niet toevallig gekozen, hij zou in 2013 (zoals de Vooruit) 100 jaar geworden zijn. De meningen zijn unaniem: 'De vreemdeling' blijft absoluut het lezen waard.

De kinderjaren van Jezus (J.M. Coetzee). Dit boek kon niet iedereen even veel bekoren. Echter, het vakmanschap van Coetzee zorgt er volgens het panel wel voor dat je blijft verder lezen.

Een verrassing die avond was Paula Semer. De bijna 90 jaar jonge oud-presentatrice kwam  grappig en zeer strijdvaardig uit de hoek. Zo zou ze 'Florian Illies eens heel graag aan de tand voelen', omdat hij de belangrijke vrouwen links laat liggen in '1913'. Ze heeft het ook over de suffragettes, angst/minachting voor vrouwen in die tijd, en vermeldt en passant dat 'die meisjes van Femen bij Leonard groot gelijk hadden'.

En voor de liefhebbers: alle panelleden hielden nog een warm pleidooi voor hun favoriete Uitgelezen-boek:

• Tip van Jos: Omega minor (Paul Verhaegen), een pulserend epos over de 20e eeuw
• Tip van Anna: Alsof het voorbij is (Julian Barnes). Een zucht van herkenning/bevestiging ging door de zaal...
• Tip van Phara: Einde en begin (Wislawa Szymborska): gedichten van een straffe madam (het mooie, meer dan ooit actuele gedicht 'Kinderen van onze tijd' werd voorgelezen)
• Tip van Paula: De buitenkant van Meneer Jules (Diane Broeckhoven): over een vrouw die afscheid neemt van haar dode man op de sofa.
• Tip van Dimitri: De uitverkorene van de heer (Albert Cohen): een ware vertelkunstenaar.
• Uit de statistieken bleek verder dat Kalme chaos (Sandro Veronesi) tijdens 10 jaar Uitgelezen het vaakst werd getipt door de panelleden.

Als uitsmijter las Dimitri Verhulst voor uit zijn laatste boek 'De laatkomer', een grappig stukje over de streken van een dementie-veinzende bejaarde. Het boek, vers van de pers, verkocht na afloop als warme broodjes aan de Walry-stand. Wij LETSdames lieten ons uiteraard ook tot aankoop verleiden, waarna we Dimitri ons boek lieten signeren. En aangezien we daar dan toch met ons viertjes zo gezellig rond de schrijver hingen, hebben we meteen ook maar gevraagd of hij met ons op de foto wou, aja!

Lieve, Kathleen, Marleen & Els